Sanook.commenu

ค้นหา ตรวจหวย ข่าว อีเมล์ ดูทีวีออนไลน์ ฟังเพลงออนไลน์ คลาสสิฟายด์ ริงโทน เกมส์ ดูทั้งหมด »

สนุก! เว็บบอร์ด > หมวดหมู่ > ชุมชนสนุก! > ชุมชนไทยเมท > *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
ผู้ดูแล: StaffThaimate
หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8
ชนิดกระทู้ ผู้เขียน *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*   (อ่าน 8462 ครั้ง)
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #180: 2 มิ.ย. 09, 11:44 น

*พบหลักฐานวิทยาศาสตร์ปราศจากข้อสงสัย  ควันบุหรี่ทำให้เป็นมะเร็งเต้านม*
  กลุ่มนักวิจัยผู้ทรงคุณวุฒิระหว่างประเทศ  กล่าวแจ้งว่า  พบหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่สิ้นสุดโดยปราศจากข้อสงสัยว่า    ควันหลงของบุหรี่มีส่วนเกี่ยวพันกับการทำให้เป็นมะเร็งเต้านม
  ประธานคณะนักวิจัย  นายเนียล  ดคอลลิชอ  ได้กล่าวในรายงานผลการศึกษาว่า  ได้พบหลักฐานที่ทำให้เชื่อได้    ในอันตรายของการสูบบุหรี่และควันหลงของบุหรี่ที่มีต่อมะเร็งเต้านม   "แม้จะมีหลักฐานของความเกี่ยวพันระหว่างควันบุหรี่กับมะเร็งเต้านมเป็นปริมาณมาก มากระทั่งเมื่อเร็วๆนี้  แต่มันก็ยังไม่เด็ดขาด    จนกระทั่งคณะผู้ทรงคุณวุฒิได้มาวิเคราะห์หลักฐานที่หาได้ทั้งหมดอย่างถ้วนถี่  โดยเฉพาะหลักฐานล่าสุด  ทำให้เราสรุปได้ว่า    หลักฐานของอันตรายเรื่องนี้เชื่อได้"    "สตรีที่เคยสัมผัสโดนควันบุหรี่ในช่วงวัยรุ่นหรือเมื่อเข้าสู่วัยผู้ใหญ่    ประมาณมากถึงร้อยละ 80-90 ล้วนแต่เสี่ยงกับอันตรายของมะเร็งเต้านมยิ่งขึ้น"
  กลุ่มคณะนักวิจัยยังได้กล่าวว่า  ในช่วงระยะหลายปีมานี้ ได้มีการศึกษาหาความข้องเกี่ยวของควันบุหรี่กับมะเร็งเต้านมในสตรีขึ้นมากมายหลายเรื่อง.

Tags:
 
Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #181: 9 มิ.ย. 09, 10:46 น

 ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
หลังย้ายเข้าคอนโดได้ไม่กี่วันก็มีเพื่อนบ้านแวะมาทำความรู้จัก 
ก่อนลากลับเธอบอกว่า
    "สามีให้ฉันขอซื้อระฆังลมของคุณ 20 เหรียญ"   
    "ราคาไม่ถึงหรอกค่ะ   ถ้าไปซื้อตามห้างถูกกว่านี้อีก" ฉันตอบ
    "ฉันรู้ค่ะ   แต่คืนนี้เขาอยากนอนหลับให้สนิท" เธอชี้แจง
    (SUSAN   HIGBEE)


   แถวบ้านเรามักเกิดอุบัติเหตุรถตกคูน้ำ 
แม่จึงไปซื้ออุปกรณ์ทุบกระจกมาให้ฉันติดรถไว้
   "เครื่องมือที่ว่าแม่วางไว้ตรงไหน"  ฉันถามแม่ขณะชะโงกหน้าเข้าไปสำรวจภายในรถ 
แม่ตอบว่า  "แม่ใส่ไว้ให้ท้ายรถจ้ะ"
   (PAT  BALFE)

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #182: 16 มิ.ย. 09, 11:58 น


การใดที่ไม่ดี   แม้จะเล็กน้อยเพียงใดก็อย่าได้ทำ
การใดที่ดี       ถึงจะน้อยนิดก็จะต้องทำให้ได้
  - เล่าปี่ -

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #183: 25 มิ.ย. 09, 12:28 น

*รู้ไวไขชีวิต*
 "อย่ากลัวคลอรีนในน้ำก๊อก"
   ทุกวันนี้การสื่อสารทันสมัยกันมากขึ้น  บางคนได้รับอีเมล์ส่งต่อๆกันมาเกี่ยวกับข่าวสารสุขภาพที่ดูน่ากลัว  อย่างเรื่องคลอรีนในน้ำประปาหรือน้ำก๊อกที่มีคนหัวใสนำไปทำการตลาดกับเครื่องกรองน้ำราคาแพงก็เป็นหนึ่งในข่าวสารลักษณะนี้มักมีการกล่าวอ้างว่ามีข้อมูลวิจัยจากต่างประเทศ  พบว่าคลอรีนในน้ำประปาก่อให้เกิดสารก่อมะเร็งที่เรียกว่า "ไตรฮาโลมีเธนส์"จนอาจทำให้ผู้บริโภคน้ำประปาตื่นตระหนกตกใจกันขึ้นว่าไม่ควรดื่มน้ำก๊อก
   เรื่องนี้  นางยิ่งลักษณ์  ธัญญะโชโต  ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารองค์กรการประปานครหลวง (กปน.) ชี้แจงว่า น้ำประปาเป็นน้ำที่ผลิตมาจากน้ำดิบตามธรรมชาติย่อมมีสารอินทรีย์ที่เกิดจากสิ่งมีชีวิตปะปนอยู่   เมื่อทำปฏิกิริยาเคมีกับคลอรีน  ทำให้เกิดสารประกอบเคมีที่เรียกว่า Trihalomethanes (THMS) หรือ "ไตรฮาโลมีเธนส์" ที่ผ่านมา   กปน.ติดตามการศึกษาและวิจัยของพิษภัยสารตัวนี้มาอย่างต่อเนื่อง  รวมทั้งองค์การอนามัยโลกได้กำหนดคลอรีนอิสระคงเหลือในน้ำประปาไว้ไม่ต่ำกว่า 0.2 มิลลิกรัมต่อลิตรและสูงสุดไม่เกิน 0.5มิลลิกรัมต่อลิตร   ทั้งยังได้เคยว่าจ้างให้   คณะสาธารณสุขศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดลและคณะวิศวะกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   ตรวจหา "ไตรฮาโลมีเธนส์" ในน้ำประปาของ  กปน.  และผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อสุขภาพของผู้บริโภค   ซึ่งได้ผลออกมาว่าปริมาณสาร"ไตรฮาโลมีเธนส์"  ในน้ำประปาต่ำกว่าเกณฑ์กำหนดขององค์การอนามัยโลกมาก   จึงมีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งน้อยมาก    แต่ถ้าหากยังไม่มั่นใจและต้องการกำจัด "ไตรฮาโลมีเธนส์"ก็ทำได้ง่ายมากเนื่องจากจัดอยู่ในกลุ่มสารอินทรีย์ระเหยง่าย  ทำได้เพียงแค่รองน้ำประปาตั้งทิ้งไว้ในภาชนะเปิดประมาณ 15 นาทีถึงครึ่งชั่วโมง  ปริมาณ "ไตรฮาโลมีเธนส์"ซึ่งมีอยู่ในระดับต่ำและไม่ส่งผลต่อสุขภาพ  รวมทั้งคลอรีนซึ่งอาจส่งผลต่อกลิ่นและรสของน้ำก็จะระเหยหมดไปเอง   ไม่จำเป็นต้องไปซื้อเครื่องกรองน้ำราคาแพงที่บอกว่าสามารถกำจัด"ไตรฮาโลมีเธนส์" ได้    หากต้องการความมั่นใจยิ่งขึ้นไปอีก  สามารถนำน้ำประปาไปต้มก่อนโดยเปิดฝาภาชนะไว้ขณะต้มก็ช่วยได้เช่นกัน  เพราะน้ำประปาต้มเดือดถือเป็นน้ำดื่มที่สะอาดและปลอดภัยที่สุด.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #184: 30 มิ.ย. 09, 11:19 น

สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าเห็นว่า
"ทำได้ยากยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด"
ก็คือการยอมให้พระเจ้าเผาผลาญความเป็น "ตัวฉัน"
ให้หมดสิ้นไปนั่นเอง

โดย เจิม ซัม

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #185: 14 ก.ค. 09, 10:19 น



เชื่อโดยการดูและพิสูจน์นั้นไม่ใช่ความเชื่อ   แต่เป็นความเข้าใจ

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #186: 20 ก.ค. 09, 13:15 น


เคยมีคนถามว่า "เมื่อไหร่ความยากจนข้นแค้นของพวกคนจนถึงจะหมดไปเสียที" ฉันตอบไปว่า "เมื่อฉันกับคุณเริ่มแบ่งปันกันนั่นแหละ"

   - แม่ชีเทเรซา -

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #187: 30 ก.ค. 09, 01:24 น

ถ้าคุณมาศึกษา ศาสนาพุทธ  คุณจะรู้ว่า  พระเยซู ของคุณเป็นขั้นพรหม

และ คำสอน ที่ดีที่สุดคือ การวางทุกสิ่ง และมองดูจิต ของตัวเอง

ลองทำดูก็ได้ค่ะ พิสูตรเอง ง่าย ๆ นั่งหลับตาเบา ๆ สบาย ๆ วันล่ะ 20 นาที เอาจิตไปจับไว้ที่ศูนย์กลางกาย

ฐานที่ 7 อยู่ ตรงหนือสะดือ ขึ้นมา 2นิ้ว  ทำใจให้ใส ๆ ว่าง ๆ แล้วคุณจะรู้ว่า ความสุขอยู่รอบ ๆ ตัวคุณ

แต่ศูนย์กลางของความสุข คือตัวของคุณเอง 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #188: 11 ส.ค. 09, 12:00 น

"แนวคิดการใช้ชีวิตให้เป็นสุข"

เมื่อเราไม่ได้เป็นในสิ่งที่เราอยากจะเป็น    เราก็ต้องชอบสิ่งที่เรามีอยู่    ต้องทำให้ดีที่สุด

-ดร.กฤษณา- ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซปี 2009

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #189: 18 ส.ค. 09, 10:51 น

วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 20:34:24 น.   มติชนออนไลน์

คุณหญิงจารุวรรณ มองปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง ผ่านคำไว้อาลัย"บุญชู
โรจนเสถียร"

หมายเหตุ"มติชนออนไลน์"- เป็นคำไว้อาลัยที่คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา
ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินเขียนไว้ในหนังสือ
"สัมมาชีวะ"ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพนายบุญชู โรจนเสถียร
อดีตรองนายกรัฐมนตรี นอกจากยกย่องถึงคุณความดีของผู้วายชนม์แล้ว
ยังสะท้อนมุมมองเกี่ยวกับปัญการการฉอ้ราษฎร์บังหลวงอีกด้วย



**********************


เพราะแสวงหา  มิใช่เพราะรอคอย


เพราะเชี่ยวชาญ  มิใช่เพราะโอกาส


เพราะสามารถ  มิใช่เพราะโชคช่วย



ท่านอาจารย์บุญชู โรจนเสถียร หรือ ฯพณฯ บุญชู โรจนเสถียร
มีเมตตาต่อดิฉันเสมอมา ด้วยการแสวงหาเพราะเชี่ยวชาญและสามารถ
ท่านจึงได้โรจนเสถียรอย่างยาวนาน ลูกศิษย์เต็มบ้าน
ผู้ยกย่องท่านเต็มเมือง


เมื่อครั้งท่านดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
การคลัง ท่านได้รับมอบหมายจากรัฐบาลให้ดูแลสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน
เพราะองค์กรของเรายังอยู่ภายใต้รัฐบาล


ท่านเรียกดิฉันไปพบแล้วก็สั่ง สั่ง และสั่ง
ให้เสนองบเงินสดของสามการไฟฟ้า และหนึ่งการน้ำมัน
และต้องการก่อนการประชุม ครม. วันรุ่งขึ้น
ให้วิเคราะห์ประกอบการตัดสินใจว่าควรจะมีการกำหนดค่ากระแสไฟฟ้าอย่างใด
การชำระหนี้ระหว่างองค์กรอย่างใด ทุกอย่างต้องรวดเร็ว ทันใจ ถูกต้อง
และตรงตามต้องการ
แล้วท่านก็ไปพูดกับนักธุรกิจใหญ่ของเมืองไทยคนหนึ่งในขณะนั้นว่า
ทั้งหน่วยงานมีเด็กผู้หญิงรู้เรื่องอยู่คนเดียว


หลังจากนั้นดิฉันก็ถูกหวยคือต้องรับโทรศัพท์ 6 โมงเช้า
เพื่อเตรียมข้อมูลให้ทันประชุม ครม.ตอน 10 โมงเช้า รางวัลก็คือคำว่า
"เออ..ขอบใจ" เมื่อดิฉันถูก "เด้ง"
ไปต่างจังหวัดท่านก็ไปปรารภกับนักธุรกิจใหญ่ผู้นั้นอีกว่า
"เห็นใจแต่ไม่อยากก้าวก่าย"


ท่านอาจารย์บุญชู หรือ "บ้วนฉู่ต้าซือ" ที่พวกเราแอบนินทา เก่งจริง
รู้จริง และทำจริง ท่านจึงประสบความสำเร็จในทุกด้านที่ท่านตั้งใจทำ


น่าเสียดายถ้าเราได้มีนายกรัฐมนตรีสักคน ชื่อ บุญชู โรจนเสถียร
วันนี้แผ่นดินเกิดของเราคงไม่มีปัญหาการทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวงถึงเพียงนี้
เพราะท่านคงมีโอกาส "สั่งการ" ให้ตรวจสอบและป้องกันจริง
มิใช่ปากว่าตาขยิบจนชีวิตน่าเวียนหัวเช่นนี้


ขอสดุดีค่ะ ท่านอาจารย์ และระลึกเสมอไปว่าเพราะท่านแสวงหา เชี่ยวชาญ
และสามารถ มิใช่เพราะรอคอย หาโอกาส และโชคช่วย
ท่านจึงเป็นซาร์ในความคิดคำนึงของศิษย์ทั้งหลายเสมอมาและตลอดไป


ขอพระเจ้าทรงรับดวงวิญญาณของท่านสถิตในความสงบสุขตราบนิรันดร์


ยังคงอวดกล้า และโต้เถียงเหมือนเดิมใช่ไหมคะ


อ้อ! ยังรัก เคารพ ศรัทธา และก้มกราบได้สนิทใจเหมือนเดิมค่ะ



คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา
ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน


Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #190: 25 ส.ค. 09, 11:08 น


"ชีวิตคนเราถึงแม้ว่าจะมีความพิการทางร่างกาย   แต่จิตใจดี   
  ย่อมดีกว่าคนที่ร่างกายดี   แต่พิการทางจิตใจ"

Tags:
 
Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #191: 31 ส.ค. 09, 11:06 น

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นความเข้าใจและการให้โอกาส
ในวันที่ฉันล้มเหลว
และทำผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย
คนมากมายมองดูฉันอย่างสะอิดสะเอียนและเกลียดชัง
เขาคงอยากจะขว้างฉันให้ตายสินะ
ถ้าทำได้
แต่ในสายตาของพระองค์นั้นปราศจากการตำหนิ
ปราศจากความเกลียดชัง
แต่กลับเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ
และด้วยสายตานั้นเอง
ที่ทำให้ฉันเป็นคนใหม่
ด้วยสายตานั้นเองที่ทำให้ฉันไม่กลับไปเป็นเช่น 'ฉัน' คนเดิม

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นความอ่อนโยนที่ลึกซึ้ง
กว่าความอ่อนโยนใดๆที่พึงมีในโลก
เป็นความอ่อนโยนที่โอบล้อมอยู่รอบกาย
เป็นเหมือนผ้าห่มในวันเหน็บหนาว
เป็นเหมือนร่มคันใหญ่ในวันที่แดดแรงกล้า
เป็นเหมือนยาวิเศษในวันที่ฉันเจ็บป่วย
เป็นทุกสิ่งที่อัศจรรย์เกินที่ฉันจะสามารถบรรยาย
เมื่อมองตาพระองค์นั้น แม้ไม่ทรงตรัสฉันก็ได้ยิน เสียงที่บอกกับฉันว่า
"เราอยู่กับเจ้าเสมอ ในทุกทางที่เจ้าเดิน เราจะไม่ละหรือทอดทิ้งเจ้าเลย"

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นความห่วงใย
ในท่ามกลางความทุกข์ยากที่เข้ามารุมล้อมชีวิตฉัน
ในวันที่แม้แต่เพื่อนสนิทก็หนีจาก
คนที่รักก็ละทิ้ง
สายตาของพระองค์มองมาที่ฉันอย่างเข้าใจ
แม้ไม่ทรงพูด
แม้ไม่ทรงทำให้สถานการณ์เป็นไปอย่างที่ใจฉันร่ำร้องและต้องการ...
แต่ฉันก็มองเห็น...ความห่วงใยนั้นเป็นเหมือนเสียงที่กำลังบอกกับฉันว่า
"ผู้หญิงจะลืมบุตรที่ยังกินนมของนาง
และจะไม่เมตตาบุตรจากครรภ์ของนางได้หรือ
แม้ว่าคนเหล่านี้ยังลืมได้
กระนั้นเราจะไม่ลืมเจ้า"

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นการหนุนใจ
ในการงานที่ยุ่งยาก หนทางที่ขรุขระไม่ราบรื่น
หลายครั้งทำให้ฉันอยากถอยหนี
แต่สายตาของพระองค์ก็ยึดฉันไว้
ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะเดินหน้าต่อ
ด้วยสายตาที่มองมาทำให้ฉันเห็น....

โนอาห์ลุกขึ้นถือขวาน
และเดินออกจากบ้านเข้าไปในป่า...
ท่านตัดต้นไม้ลงเพื่อทำเรือใหญ่ตามพระบัญชา
แม้ว่าคนจะหัวเราะเยาะ ติเตียน สบประมาท
แต่ท่านก็นิ่ง
มุ่งทำงานของท่านต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
ฉันมองเห็นอับราฮัมลุกขึ้นผูกอานลา
พาครอบครัวเดินไปในทิศทางที่ท่านเองก็ไม่รู้
รู้แต่ว่าผู้ทรงสร้างท่านบัญชาให้ไป...ก้าวต่อก้าว
จะให้ฉันพูดถึงอะไรอีกเล่า?
เหตุการณ์มากมายในพระคัมภีร์
ได้ทำให้ฉันเข้าใจสายตาที่พระองค์ทรงมองมาที่ฉัน....
และเมื่อฉันมองไปที่พระองค์
ฉันก็ปราศจากคำพูดใดๆ
แต่เอื้อมมือหยิบงานที่ทรงมอบหมายให้
เดินออกไปเพื่อทำให้สำเร็จ...
ฉันลุกขึ้นและเดินไปข้างหน้า....ก้าวต่อก้าว....

ด้วยความรักในพระคริสต์
เจิม ซัม

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #192: 8 ก.ย. 09, 11:23 น


พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช   ทรงมีพระราชดำรัสชมเชยการบริจาคโลหิตว่าเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่   ได้ช่วยให้คนรอดตายไว้ได้มาก   แม้มีเงินก็ช่วยอะไรไม่ได้   หากไม่มีคนใจกุศลเช่นนี้   การบริจาคโลหิตดูโดยเผินๆก็น่ากลัวอันตราย   แต่ที่จริงแล้วไม่มีอันตราย   มีแต่ประโยชน์แก่ผู้ให้และผู้รับ

    "ให้ช่วยกันบริจาคโลหิตเป็นประจำ   ไม่ใช่เพียงแค่บริจาคเฉพาะครั้งนี้"

พระราชทานเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม   พุทธศักราช 2507  ณ  ศาลาผกาภิรมย์   พระราชวังดุสิต 
 
 
 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #193: 22 ก.ย. 09, 13:27 น


พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช   ทรงมีพระราชดำรัสชมเชยการบริจาคโลหิตว่าเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่   ได้ช่วยให้คนรอดตายไว้ได้มาก   แม้มีเงินก็ช่วยอะไรไม่ได้   หากไม่มีคนใจกุศลเช่นนี้   การบริจาคโลหิตดูโดยเผินๆก็น่ากลัวอันตราย   แต่ที่จริงแล้วไม่มีอันตราย   มีแต่ประโยชน์แก่ผู้ให้และผู้รับ

    "ให้ช่วยกันบริจาคโลหิตเป็นประจำ   ไม่ใช่เพียงแค่บริจาคเฉพาะครั้งนี้"

พระราชทานเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม   พุทธศักราช 2507  ณ  ศาลาผกาภิรมย์   พระราชวังดุสิต 
 
 
 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #194: 30 ก.ย. 09, 12:28 น

วิถีแห่งความพอเพียงตามคำสอนในพระคริสตธรรมคัมภีร์
โดย ศจ.ดร.เสรี หล่อกัณภัย
คอลัมน์พระวจนธรรม      จากหนังสือพิมพ์ โลกวันนี้
ปีที่ 9 ฉบับที่ 2175 ประจำวัน พุธ ที่ 5 ธันวาคม 2007

       ทฤษฎี
เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงซึ่งเป็นแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่
หัวที่ทรงชี้แนะต่อพสกนิกรชาวไทยในการดำเนินชีวิตมานานกว่า 25 ปีแล้ว
เป็นสิ่งที่คนไทยส่วนใหญ่ได้ยินได้ฟังมาเป็นเวลานาน
แต่ก็มีคนจำนวนไม่มากนักที่นำมาปฏิบัติอย่างจริงจัง ทั้งนี้
อาจเป็นเพราะคนส่วนใหญ่ยังขาดความเข้าใจและประชาชนส่วนใหญ่ยังถูกครอบงำด้วย
กระแสบริโภคนิยมจากสื่อต่างๆที่พยายามชักจูงให้บริโภคมากขึ้น
หลายครั้งรัฐบาลก็มักจะถูกแรงกดดันจากตัวเลขทางเศรษฐกิจในภาคเอกชนโดยเฉพาะ
ด้านอุตสาหกรรมต่างๆให้พิจารณาการเติบโตแต่ละปีว่าเพิ่มขึ้นหรือลดลงเป็น
อัตราร้อยละกี่เปอร์เซ็นต์โดยวัดจากการพฤติกรรมบริโภคของประชาชนในประเทศ
หากมีการใช้จ่ายน้อยก็แสดงว่าเศรษฐกิจไม่ดี
รัฐบาลก็ต้องรีบหาแผนมากระตุ้นเศรษฐกิจอีก เมื่อถูกกระตุ้นแล้ว
ประชาชนก็ต้องพยายามออกมาใช้เงิน
แต่ปัญหาก็คือประชาชนจำนวนมากได้ใช้เงินล่วงหน้าไปก่อนแล้ว
หนี้สินที่มีอยู่ก็ยังชำระไม่หมด ดังนั้น
การใช้จ่ายกับการออมจึงเป็นเรื่องที่ตรงข้ามกัน

ด้วยความห่วงใยต่อสภาพความเป็นอยู่ของประชาชนชาวไทย
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงได้มีแนวพระราชดำริเพื่อเป็นทางออกให้กับ
ประชาชนของพระองค์ด้วยการรู้จักใช้จ่ายอย่างพอเพียง
วิถีแห่งความพอเพียงนี้สอดคล้องกับคำสอนในพระคริสตธรรมคัมภีร์เริ่มตั้งแต่
การทรงสร้าง
เมื่อพระเจ้าทรงสร้างสรรพสิ่งขึ้นแล้ว
ก็ได้แต่งตั้งให้มนุษย์ครอบครองดูแลสรรพสิ่งเหล่านั้น และกำหนดว่า
ในหนึ่งสัปดาห์ ให้มนุษย์ได้หยุดพัก 1 วัน
แต่มนุษย์ในสมัยนี้ไม่ยอมหยุดพัก
เพราะคิดว่าถ้าหยุดพักก็จะสูญเสียโอกาสที่จะทำรายได้ไป
การไม่ยอมหยุดพักนี้มีผลเสียคือ ทำให้มนุษย์เครียด และเจ็บป่วยได้ง่าย

ดร.โสภา ชูพิกุลชัย ชปีลมันน์ ราชบัณฑิตสาขาจิตวิทยา
กล่าวในการสัมนาวิชาการเรื่อง ผลกระทบของโลกาภิวัตน์ที่มีต่อสังคมไทย ว่า
สภาพความเป็นอยู่
และการดำเนินชีวิตคนไทยมีลักษณะนิสัยเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก
ปัจจุบันคนไทยกลายเป็นคนที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง
ชอบใช้จ่ายฟุ้งเฟ้อ ซึ่งทำให้เกิดความเครียดมากขึ้นจนกลายเป็นโรคร้ายแรง
เพราะชอบแข่งขันเอาชนะ และบูชาวัตถุนิยม
มีบุคลิกภาพเครียดและต่อต้านสังคม
อันเป็นผลมาจากการขาดความรักความอบอุ่นในครอบครัว
หรือได้รับการเลี้ยงดูที่เข้มงวดด้านการแข่งขันมากเกินไป
หรือเลี้ยงแบบปล่อยปละละเลยจนเกินไป ระบบครอบครัวอ่อนแอลง
ถือเป็นวิกฤตที่อันตรายมากที่สุดของสังคมไทยเวลานี้ ดังนั้น
การที่คริสเตียนรู้จักหยุดพักจากหน้าที่การงานและไปนมัสการพระเจ้าในวัน
อาทิตย์
นอกจากจะเป็นการป้องกันความเครียดและลดการแข่งขันในชีวิตประจำวันแล้ว
ยังเป็นโอกาสที่จะได้ใช้เวลากับครอบครัวอีกด้วย

เรื่องการหยุดพักนั้นไม่เพียงแต่เป็นเรื่องของคนเท่านั้น
พระคัมภีร์เดิมยังมีคำสั่งให้คนอิสราเอลกำหนดปีสะบาโตขึ้น
คือทุกเจ็ดปีคนอิสราเอลจะต้องหยุดงาน หยุดการทำกสิกรรม
การทำเช่นนี้ทำให้แผ่นดินได้มีโอกาสหยุดพักด้วย
และพระเจ้าสัญญาว่าพระองค์จะทรงจัดเตรียมให้พวกเขาอย่างพอเพียง
ถึงแม้พวกเขาจะไม่ได้ทำการเพาะปลูกก็ตาม (เลวีนิติ 25:1-7)

เมื่อชนชาติอิสราเอลได้เข้าครอบครองแผ่นดินคานาอันนั้น
พวกเขาได้รับการแบ่งที่ดินตามเผ่า ตามตระกูล และตามครอบครัว
คนที่มีเงินมากก็ไม่มีสิทธิ์ถือครองที่ดินจำนวนมากเกินไป
แม้จะสามารถซื้อที่ดินทางการเกษตรของคนอื่นได้ก็จริง
แต่ก็ไม่สามารถเป็นเจ้าของอย่างถาวร
เมื่อถึงปีอิสรภาพหรือปีเสียงเขาสัตว์
คนที่ซื้อมาก็ต้องคืนให้กับเจ้าของเดิม (เลวีนิติ 25:8-17)
หากเจ้าของเดิมเสียชีวิต
ผู้ที่จะมีสิทธิ์ไถ่ถอนที่ดินแทนได้นั้นจะต้องเป็นญาติสนิทของเจ้าของเดิม
ที่เสียชีวิตไป และจะต้องทำหน้าที่เป็นสามีให้กับภรรยาม่ายของเจ้าของเดิม
เพื่อให้มีบุตรสืบสกุลต่อไป
การมีกฎหมายนี้ก็เพื่อเป็นการปกป้องชาวบ้านธรรมดาไม่ให้สูญเสียที่ทำกินของ
ตนไป และในขณะเดียว
กันก็ไม่ทำให้คนมีเงินขยายอิทธิพลของตนเองไปครอบครองที่ดินได้มากเกินไป
กฎหมายนี้เองทำให้คนอิสราเอลสามารถรักษาที่ดินของบรรพบุรุษไว้ได้




Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #195: 2 ต.ค. 09, 12:14 น

ความสุขกับความหมายที่แท้จริง  - โดย เจิม ซัม


ข้าพเจ้า
เคยเห็นเด็กยากจนคนหนึ่งในกัมพูชาวิ่งไปคว้าจานก๋วยเตี๋ยวที่คนกินเหลือมา
กินอย่างเอร็ดอร่อย ดูท่าก็ว่าเขามีความสุขมากเวลาที่ยกจาน
(ที่เหลือแต่น้ำก๋วยเตี๋ยว) ขึ้นมาซด

เคยเห็นนักศึกษาที่เพิ่งจบใหม่ กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
ในมือถือใบปริญญา ใบหน้าเขาเปี่ยมไปด้วยความสุข
ทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจบมาแล้วจะไปหางานทำที่ไหนและงานอะไร?

เด็ก สาวอายุเพียง 16 ปีได้ถูกล็อตเตอรี่รางวัลใหญ่ เธอได้ 3
ล้านเหรียญสหรัฐมาแบบสบายๆ เธอตื่นเต้นและดีใจมากกับโชคของตัวเอง
เธอวาดฝันไว้อย่างสวยหรูและมีความสุข แต่เพียง 6 ปีให้หลัง เงิน 3
ล้านเหรียญที่เธอมีก็ติดปีกบินหนีจากเธอไปพร้อมกับรายการค่าใช้จ่ายต่างๆที่
เธอใช้อย่างสุรุ่ยสุร่าย สุดท้ายเธอก็สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง
และเกือบจะเอาตัวไม่รอดจากปัญหาที่เธอก่อในช่วงเวลาที่เธอยังมีเงินอยู่นั้น
กว่าจะรู้ตัวเธอก็ต้องทนทุกข์กับการติดยาและความเจ็บปวดที่ตามมาอีกนับไม่
ถ้วน!

"ความสุข" ของโลกนี้เป็นความสุขที่มีมา แล้วก็มีไป ไม่คงทน ไม่ถาวร
ขึ้นๆลงๆ เป็นความสุขที่ขึ้นอยู่กับสถานการณ์รอบข้าง

แต่ พระเยซูได้ทรงสัญญาไว้ในพระธรรมยอห์น 14 : 27 ว่า
"เรามอบสันติสุขไว้ให้แก่ท่านทั้งหลาย สันติสุขของเราที่ให้แก่ท่านนั้น
เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้ อย่าให้ใจของท่านวิตกและอย่ากลัวเลย"

เรา พบว่า หลังจากที่พระเยซูทรงสัญญาคำนี้กับเหล่าสาวก
ชีวิตของเหล่าสาวกและผู้ที่ติดตามพระองค์นั้นก็เต็มไปด้วยความสุขอย่างแท้
จริง ความสุขของพวกเขาไม่ขึ้นอยู่กับฐานะ หรือสถานการณ์
ไม่มีเหตุการณ์ใดๆทำลายความสุขที่พวกเขามีไปได้เลย พวกเขาเป็นสุขทุกเวลา
เป็นสุขแม้ว่า...

ข้าพเจ้าเองได้รับความสุขอย่างนั้นมาแล้วเมื่อ 26
ปีที่ผ่านมา...ความสุขครั้งแรกได้รับเมื่อคุกเข่าลงที่พื้นในห้องนอนตอนดึก
สงัดของวันหนึ่งในเดือนกันยายน
เพื่อเปิดใจออกต้อนรับองค์พระเยซูคริสต์เจ้า
พระบุตรองค์เดียวของพระเจ้าสูงสุดเข้ามาเป็นเจ้านายในชีวิต
ข้าพเจ้าร้องไห้ตลอดคืนอย่างเปี่ยมสุข และจากนั้นเป็นต้นมา
สันติสุขนั้นก็อยู่ติดกับชีวิตของข้าพเจ้า ไม่จากไปไหนเลย
แม้ว่าในชีวิตจะผ่านทั้งหน

ทางที่ราบรื่นและปัญหาที่มากมาย...เป็นอย่างที่พระเยซูทรงสัญญาไว้ไม่มีผิดเลยว่า

"สันติสุขของเราที่ให้แก่ท่านนั้น เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้"

วันนี้ ข้าพเจ้านั่งเขียนเรื่องราวของความสุข
เพื่อแบ่งปันแก่ท่านทั้งหลาย ไม่เพียงแต่อยากให้ท่านรับทราบ
แต่อยากเชิญชวนให้ท่านได้รับด้วย...ในพระคริสต์มีสันติสุขที่ยั่งยืนถาวร
นิรันดรจริงๆ

ผู้เขียน : นางเจิม ซัม เรียนจบจากพระคริสตธรรมเพนเทคอสแห่งประเทศไทย ปี
1987-1995 รับใช้พระเจ้าที่คริสตจักรใจสมานสุขุมวิท ซ.6 เมื่อปี
1995-2007 รับใช้ในฐานะมิชชันนารีที่ประเทศกัมพูชา
ปัจจุบันอาศัยอยู่กับครอบครัวที่เมืองสปริงค์ รัฐเทกซัส
ประเทศสหรัฐอเมริกา กำลังบุกเบิกงาน "นำความหวังสู่เอเชีย"

ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 226 วันที่ 26 กันยายน -
2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 หน้า 25 คอลัมน์ พระวจนธรรม โดย เจม  ซัม

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #196: 2 ต.ค. 09, 13:37 น

พระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชพระบรมราชูปถัมภก

  "......ข้าพเจ้าเองก็มีความปีติ   เต็มตื้นใจที่ได้เห็นน้ำใจของทุกคนเช่นนี้   เพราะเป็นสิ่งบ่งชี้ให้เห็นถึงคุณธรรมข้อหนึ่ง   ที่ยังอยู่อย่างบริบูรณ์ในจิตใจของคนไทย   ก็คือการให้   การให้นี้ไม่ว่าจะให้สิ่งใดแก่ผู้ใด   โดยสถานใดก็ตาม   ล้วนเป็นสิ่งที่พึงประสงค์อย่างยิ่งเพราะเป็นเครื่องประสานไมตรีอย่างสำคัญระหว่างบุคคลกับบุคคลและทำให้สังคมมีความมั่นคงเป็นปึกแผ่นด้วยสามัคคีธรรม   นอกจากนั้นการให้ยังเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขอีกด้วย   กล่าวคือ  ผู้ให้ก็มีความสุข  มีความอิ่มเอิบใจ  ผู้รับก็มีความสุข  มีกำลังใจ  สังคมส่วนรวมตลอดถึงประเทศชาติ  ก็มีความผาสุก  มีความร่มเย็น..."

พระราชทานแก่ประชาชนชาวไทยในโอกาสขึ้นปีใหม่พุทธศักราช 2546

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #197: 21 ต.ค. 09, 14:20 น

โสโดม  สุสานแห่งความชั่ว
         โดย บรรจง บินกาซัน
คอลัมน์สันติธรรม       จากหนังสือพิมพ์ โลกวันนี้
         ปีที่ 9 ฉบับที่ 2176 ประจำวัน พฤหัสบดี ที่ 6 ธันวาคม 2007


       โซ ดอม (Sodom) เป็นเมืองเก่าแก่ในอดีตประมาณสี่หรือห้าพันปีก่อน
เมืองนี้ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของทะเลตาย (Dead Sea)
ปัจจุบันมีน้อยคนนักที่รู้จักเมืองนี้และไม่มีใครได้เห็นมันอีกแล้ว
ทั้งนี้เพราะโซดอมเคยเต็มไปด้วยความชั่วและบาปหนาจนเกินกว่าที่แผ่นดินจะ
แบกรับได้ ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้าจึงฝังเมืองนี้ไว้ใต้ธรณี

ตัวอย่างความชั่วช้าเลวทรามของผู้คนในเมืองโซดอมเป็นอย่างไรนั้น
คัมภีร์ตัลมูดซึ่งเป็นคัมภีร์ที่พวกนักบวชชาวยิวเขียนขึ้นหลังสมัยโมเสสได้
บันทึกไว้ว่า
ครั้งหนึ่งมีชายแปลกหน้าเดินทางผ่านมายังเมืองนี้ในตอนค่ำและได้พักค้าง
แรมอยู่นอกเมือง เมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
ชายแปลกหน้าผู้นั้นพบว่าลาของเขาและสิ่งของบางอย่างได้ถูกขโมยไป
เขาจึงร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ ชาวเมืองจึงได้กรูกันเข้ามา
แต่มิได้ช่วยเหลือเขา
หากแต่เข้ามาฉกชิงทรัพย์สินที่เหลืออยู่ไปจนหมดเกลี้ยง

พ่อค้าแทบทุกรายที่หลงผ่านมายังเมืองนี้จะถูกดักปล้นสินค้าโดยไม่มีชาวเมือง
คนใดให้ความช่วยเหลือ ไม่เพียงเท่านั้น
หลังจากถูกปล้นสินค้าหรือทรัพย์สินไปแล้ว
พวกชาวเมืองยังจะช่วยกันลากพ่อค้าเคราะห์ร้ายเข้าไปทำปู้ยี่ปู้ยำในสวนของ
พวกตนด้วย

คัมภีร์ตัลมูดยังได้บันทึกความใจดำอำมหิตของคนในเมืองโซดอมเอาไว้อีกว่า
ครั้งหนึ่งเคยมีคนจนเดินผ่านมายังเมืองนี้และล้มลงเพราะความหิว
เมื่อมีคนนำน้ำหรืออาหารมาให้
เขากลับถูกชาวเมืองด่าและข่มขู่ว่าจะไล่ออกจากเมืองหากยังไม่หยุดทำเช่นนั้น

รักร่วมเพศ ความเสื่อมของเมืองโซดอม

แต่ความเสื่อมทรามทางศีลธรรมที่ทำให้เมืองนี้ได้ถูกบันทึกไว้ในประวัติ
ศาสตร์ก็คือความนิยมในเรื่องรักร่วมเพศในหมู่ผู้ชายด้วยกันจนชื่อของเมือง
นี้ได้กลายเป็นที่มาของคำว่า ?โซโดมี? (Sodomy)
ซึ่งหมายถึงการรักร่วมเพศ
ความขึ้นชื่อลือชาในเรื่องความชั่วดังกล่าวข้างต้นนี้เองที่ทำให้อิบรอฮีม
(อับราฮัม) ได้ส่ง ลูฏ (โลต)
หลานชายของท่านไปยังเมืองโซดอมเพื่อตักเตือนชาวเมืองให้เห็นถึงผลร้ายของ
ความชั่วดังกล่าวและละเว้นจากพฤติกรรมนี้เสีย
ลูฏได้เตือนชาวเมืองว่าการรักร่วมเพศเป็นความชั่วที่ไม่เคยมีมนุษย์คนใดเคย
ทำมาก่อนและแม้แต่สัตว์ก็ยังไม่เคยทำ แต่แทนที่จะเชื่อฟัง
ชาวเมืองกลับขู่ที่จะขับไล่ลูฏออกจากเมืองหากไม่หยุดตักเตือนพวกเขา




Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #198: 30 ต.ค. 09, 13:35 น

มิตรที่สมบูรณ์มีบ้างไหม?
โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์



"เมื่อคุณกำลังมองหาเพื่อน อย่ามองหาความสมบูรณ์แบบ
ให้มองหาเพียงแค่มิตรภาพก็พอ...

คนที่มองหาเพื่อนที่ปราศจากความบกพร่องจะต้องผิดหวัง" ("When you're
looking for a friend don't look for perfection, just look for
friendship. One who looks for a friend without faults will have
none."

ไม่ทราบว่าใครเป็นคนกล่าวประโยคข้างต้นเป็นคนแรก
แต่ทุกคนที่ได้อ่านต่างก็เห็นด้วยกับผู้ที่กล่าว

ช่างน่าเศร้าที่บางคนทำเหมือนกับว่าตัวเองสมบูรณ์แบบ
และมักจะไม่พอใจที่คนรอบข้างไม่สมบูรณ์แบบ เช่นเดียวกับเขา

ช่างน่าขันที่เขาพยายามจะหามิตรที่สมบูรณ์แบบ
เพราะเขาจะไม่ได้พบคนเช่นนั้นอย่างแน่นอน แต่ที่เขาจะได้พบก็คือ คนที่
"คิดว่าตัวเองสมบูรณ์แล้ว" เช่นเดียวกับตัวเขา

และสิ่งที่จะตามมาก็คือ สงครามกลางเมืองในท่ามกลางกลุ่มคนที่คิดว่า
ตัวเองสมบูรณ์แบบกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง

แต่พระเยซูคริสต์ทรงกระทำตรงข้าม
เมื่อพระองค์ทรงรับสภาพมนุษย์ดำเนินอยู่ในโลก
พระองค์ไม่เสียเวลาไปเป็นมิตรกับกลุ่มคนที่คิดว่า "ตัวเองสมบูรณ์แบบ"
หรือ "บริสุทธิ์กว่าผู้อื่น" (Holier than thou)

พระองค์ทรงแสวงหาช่องทางที่จะเป็นมิตรสหายร่วมกินร่วมดื่มกับคนที่สังคมประฌามว่า
พวกเขาเป็นคนบาป เป็นคนที่ไม่สมบูรณ์ จนบรรดาคนที่
"คิดว่าตัวเองสมบูรณ์กว่า" รุมประณามหยามเหยียดพระองค์ว่า
"ดูเถิดนี่เป็นคนกินเติบ และขี้เมา เป็นมิตรสหายกับคนเก็บภาษี
และคนนอกรีต" (มัทธิว 11:19)

แต่ทุกคนที่เป็นมิตรกับพระเยซูคริสต์
และได้รู้จักกับพระองค์อย่างแท้จริงจะสำนึกในบาปของตนและกลับใจใหม่
และกลายเป็นพี่น้องกับพระองค์!

ในวันนี้ก็เช่นกัน
พระเยซูคริสต์ทรงพร้อมเป็นมิตรสหายกับคุณโดยไม่สนว่าเบื้องหลังของคุณจะเป็นอย่างไร
เพราะว่าพระองค์ทรงฤทธิ์สามารถประทานอนาคตเบื้องหน้าที่ดีกว่าสำหรับมิตรสหายเช่นคุณ
ได้อย่างแน่นอน

แท้จริงพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ "สมบูรณ์แบบ" (Perfect)
แต่กลับทรงยินดีต้อนรับบุคคลที่ยอมรับว่าตัวเอง "ไม่สมบูรณ์" (not
Perfect) เพื่อช่วยเขาให้ "สมบูรณ์" มากยิ่งขึ้น

แต่สำหรับคนที่คิดว่า ตัวเอง "สมบูรณ์แล้ว" (Already Perfect) พระองค์ผู้
"สมบูรณ์แท้จริง"ไม่ทรงประสงค์จะเสียเวลากับพวกเขาที่หลงคิดว่าตัวเอง
"ดี" หรือ "ชอบธรรม"
แต่พระองค์ทรงมาหาคนที่สำนึกว่าตัวเองไม่ใช่คนดีสมบูรณ์แล้ว อย่างเช่น
"คนนอกรีต" และคบพวกเขาเป็นมิตร

พระเยซูคริสต์ตรัสว่า "คนเจ็บต้องการหมอ แต่คนสบายไม่ต้องการ
เรามิได้มาเพื่อจะเรียกคนที่เห็นว่าตัวชอบธรรม
แต่มาเรียกคนที่พวกท่านว่านอกรีต" (มาระโก 3:17)

วันนี้ คุณพร้อมจะเป็นเพื่อนกับคนนอกรีตรอบตัวของคุณบ้างไหมครับ?

  ----- ----- ----- ----- ----- ----- ---------- ----- ----- -----
----- ----- -----

"คุณจะไม่มีเพื่อนเลย
หากว่าคุณต้องการมีเพื่อนที่ปราศจากความบกพร่องใด" (You will never have
a friend if you must have one without a fault.)

ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 227 วันที่ 3-9 ตุลาคม
พ.ศ. 2552 หน้า 25 คอลัมน์ พลังชีวิต โดย อ.ธงชัย  ประดับชนานุรัตน์

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #199: 12 พ.ย. 09, 10:25 น

คำพยานจากอดีตโสเภณี
CCM


อดีตโสเภณี
           ป้าแก้ว(50 ปี)
เล่าอดีตที่ขมขื่นของตนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสให้พวกเราที่เข้ารับการอบรม
ผู้ประกาศข่าวดีของพระเจ้าประจำวัด(PMG)ที่บ้านคริสตีน่า นนทบุรี
เมื่อวันที่ 15 มีนาคม  2009 ฟังว่า....
เลี้ยงลูกด้วย..(ขอโทษ)....ตีนจริงๆ
         เธอเป็นลูกสาวของตำรวจ เดิมบ้านอยู่ลพบุรี
เรียนจบเพียงชั้นประถมปีที่ 3 แล้วใจแตกเข้ามาทำมาหากินอยู่แถวบางซื่อ
มีสามีมาแล้วสี่คน พร้อมกับมีลูกสี่คนจากสามีแต่ละคน ลูกสาวคนโตทำงานแล้ว
ส่วนอีกสามคนกำลังเรียนอยู่ วันที่มาคุยกับพวกเรา
ป้าแก้วพาลูกสองคนหลังมาด้วย
เธอเล่าไปหัวเราะไปว่าถ้าไม่ได้พบกับคุณพ่ออาดรีอาโนก็คงหาสามีคนอื่นๆอีก
ต่อไป
เพราะสามีแต่ละคนอยู่กับเธอจนเธอมีลูกกับเขาแล้วก็จากเธอไปปล่อยให้เธอ
เลี้ยงลูกแต่เพียงลำพัง เธอบอกว่าเธอเลี้ยงลูกด้วย(ขอโทษ)
ตีนจริงๆ...ขณะเล่าก็เรียกลูกสาวซึ่งกำลัง เรียนอยู่ชั้นม. 1
ออกมาสาธิตด้วย...ลูกสาวเองก็ยืนยันกับพวกเราว่าเป็นอย่างนี้จริง
บางครั้งก็ถีบเธอ ตบเธอ จิกผมเธอ สารพัด
เมื่อพวกเราถามลูกสาวว่าโกรธแม่หรือเปล่า เธอตอบว่า
"ไม่โกรธแต่มีเถียงบ้าง"

จะฆ่าตัวตาย
          เหตุการณ์หัวเรียวหัวต่อในชีวิตของเธอก็คือ
ขณะนั้นลูกคนเล็กของเธออายุแค่ 3 เดือน
เธอได้ไปตรวจโรคและพบว่าเธอเป็นโรคเอดส์ขั้นร้ายแรง สามี(ในขณะนั้น)
ก็เป็นคนเจ้าชู้ ขี้เหล้า ไม่รับผิดชอบ เพื่อนบ้านก็รังเกียจ
เดินผ่านบ้านใครก็ไม่ได้
จะกินข้าวกับใครหรือคบหาสมาคมกับใครก็มีแต่คนเบือนหน้าหนี เรียกเธอว่า
"อีเอดส์" และเรียกลูกๆของเธอว่า "ลูกอีเอดส์"
เธอรู้สึกว่าชีวิตนี้ไร้ค่าจริง ไม่รู้ว่าจะอยู่ไปทำไม ไม่มีใครรักเลย
จึงหอบลูกออกไปเพื่อจะฆ่าตัวตาย
แต่ไม่รู้อย่างไรได้มาพบกับคุณพ่ออาดรีอาโน
จึงไม่ได้ฆ่าตัวตายตามที่ตั้งใจ

เรียนคำสอนแต่ไม่เชื่อ
        คุณพ่ออาดรีอาโน   มักจะไปทำงานแถวๆสลัมบางซื่อ
แต่เดิมนั้นเธอไม่มีความเชื่อเรื่องศาสนาอะไร ยิ่งเรื่องพระเจ้า
เธอยิ่งไม่เชื่อใหญ่เลยว่าพระเจ้ารักเธอ
ในชีวิตของเธอไม่เคยมีใครรักเธอจริง  ๆ เลย
แต่เมื่อคุณพ่อยื่นมือมาช่วยเธอและครอบครัว เธอก็รับความช่วยเหลือต่าง ๆ
นั้นไว้แต่ในใจของเธอนั้นไม่ได้มีความจริงใจอะไรให้กับคุณพ่อเลย



คุณพ่ออาดรีอาโนได้มาพบเธอและครอบครัวอย่างสม่ำเสมอและเริ่มพูดคุยเรื่องของ
คุณค่าของชีวิต คุณพ่อสอนเธอให้รักชีวิตของตนเอง
คุณพ่อไม่ได้สอนเธอคนเดียวแต่ยังมีเพื่อนๆของเธอที่เป็นโสเภณีด้วยกันอีกสอง
คนมาเรียนคำสอนด้วยกัน เมื่อมาพบคุณพ่อในแต่ละครั้งแล้ว
เขาทั้งสามต่างก็พูดคุยกันว่าคำสอนที่ได้รับจะเอามาใช้ในชีวิตของพวกเขาได้
อย่างไร


         แรก ๆ เธอและเพื่อนต่างมีใจแบ่งรับแบ่งสู้
เพื่อนบ้านก็นินทาว่าร้ายว่าเธอกำลังถูกฝรั่งหลอก ฝรั่งจะเอาตัวไปขายบ้าง
หลอกเอาลูกไปขายบ้าง เธอมีผัวใหม่เป็นฝรั่งบ้าง
ตัวของเธอเองก็หลอกคุณพ่อในหลายๆเรื่อง
บางครั้งก็นินทาด่าว่าคุณพ่อและเจ้าหน้าที่ของคุณพ่อ
จนหลายครั้งคุณพ่อได้ไล่เธอออกไปด้วยความโมโห

          พ่อเองก็ได้เล่าให้พวกเราฟังว่าคุณพ่อก็ต้องสวดภาวนาอย่างมาก
เพื่อที่จะให้อภัยเธอและสามารถช่วยเธอให้พ้นจากสภาพที่เธอกำลังเป็นอยู่
คุณพ่อเองรู้ว่าเธอหลอกและโกหกคุณพ่อในหลายๆเรื่อง แต่คุณพ่อไม่ย้อท้อ
ยังคงไปหาเพื่อเยื่ยมเยือนพูดคุยและสอนคำสอน
คุณพ่อยังพาคนอื่นๆไปเยี่ยมอีกด้วย
จนที่สุดชาวบ้านเริ่มทักทายว่าเธอเปลี่ยนไป





เธอเริ่มเปลี่ยนไป
         พ่อสอนให้เธอสวดภาวนาและไว้วางใจในพระเจ้า
เธอและลูกๆเริ่มสวดภาวนา สิ่งที่เธอเริ่มเปลี่ยนแปลงก็คือ
เธอและเพื่อนๆมีใจเย็นขึ้น จากแต่ก่อนที่มีปากเป็นอาวุธ
เจอใครเป็นด่าว่าดะไปหมด เริ่มทำความสะอาดบ้านให้เรียบร้อย
เธอบอกว่าคำสอนของคุณพ่อทำให้ใจของเธอสูงขึ้น
เธอได้ขอหนังสือสวดเพื่อจะได้พาลูกๆสวดด้วย

ปาฏิหาริย์

แล้วก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นกับชีวิตของเธอแต่ก่อนเธอมีเชื้อโรคร้ายในขั้นร้าย
แรง แต่เมื่อไปตรวจใหม่ปรากฏว่าเชื้อไวรัสลดลง
จนสามารถเรียกได้ว่าเธอไม่ได้เป็นคนไข้อีกแล้ว
ร่างกายของเธอก็แข็งแรงขึ้นทุกวันจนสามารถทำอะไรต่างๆได้เป็นปกติ
ที่สำคัญคือลูกของเธอทุกคนต่างไม่ได้รับเชื้อร้ายจากตัวเธออีกด้วย

ชีวิตดีขึ้น
          จากนั้นมาชีวิตของเธอก็ดีขึ้นเรื่อยๆ
เธอมีฝีมือในการทำของชำร่วยต่างๆ เธอเลิกประพฤติตนที่แต่เดิมเคยทำมา
เธอไปขายของที่สวนจตุจักมีรายได้พอที่จะเลี้ยงลูกที่กำลังเรียนอยู่ได้
นอกจากการขายของชำร่วยแล้วเธอได้เป็นอาสาสมัครทำงานกับเด็กในสลัม
ช่วยเหลือคนที่ติดโรคเอดส์ ดูแลเด็กๆที่เป็นลูกของโสเภณี
สอนเด็กๆให้รู้จักการทำความสะอาด สอนให้เด็กร้องเพลง เด็กๆต่างรักเธอ
และเมื่อรู้ว่าเธอเหนื่อยหรือเมื่อยล้าเด็กๆจะพากันมานวดเธอ
ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอมีความสุขมากที่ได้ใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น
ชีวิตของเธอจากคนไร้ค่ากลับมามีคุณค่าอีกครั้งหนึ่ง
และถ้าเธอกับครอบครัวไม่ได้มาพบคุณพ่อลูกสาวของเธอจะต้องเสียไปอย่างแน่นอน
และลูกชายก็อาจจะเป็นคนส่งยาบ้าเหมือนเด็กๆในสลัมด้วย


            จากขณะที่เธอหอบลูกอายุ 3
เดือนไปฆ่าตัวตายจนขณะนี้ล่วงเลยมาได้ 9 ปีแล้ว
ลูกชายคนนั้นมาอยู่กับพวกเราด้วยเด็กคนนี้กำลังเรียนอยู่ระดับประถมเป็นนัก
กีฬาของโรงเรียนด้วย เธอสารภาพกับพวกเราว่า
เธอเริ่มมีความเชื่อในพระเจ้าอย่างจริงจังเมื่อปีที่แล้วนี้เอง
เธอแน่ใจว่าพระเจ้าทรงรักเธอผ่านทางชีวิตและการปฏิบัติของคุณพ่ออาดรีอาโน
เธอไม่ได้ต้องการเงินหรือสิ่งของจากคุณพ่อแล้ว
แต่คำสอนที่ออกมาจากชีวิตจริงของคุณพ่อทำให้เธอมั่นใจ
เป็นต้นคำสอนเรื่องศักดิ์ศรีและคุณค่าของชีวิตในฐานะที่เราเป็นลูกของพระ
เจ้า

แม่ลูกคืนดีกัน

ทุกวันนี้เธอสวดภาวนาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับชีวิตใหม่ที่เธอได้รับ
วันนี้เธอมาเข้าวัดในวันอาทิตย์และจะย้ายบ้านไปอยู่กับลูกสาวที่ทำงานแล้ว
และมีบ้านแล้วซึ่งแต่ก่อนเธอกับลูกสาวคนนี้ทะเลาะกันแต่ตอนนี้เข้าใจกันและ
ยินดีรับแม่กับน้องๆต่างบิดามาอยู่ด้วยกัน
          ถามว่าเธอล้างบาปเป็นคาทอลิกแล้วหรือยัง
เธอตอบว่าตัวเธอและลูกๆยังไม่ได้รับศีลล้างบาปเลย


Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #200: 13 พ.ย. 09, 11:38 น

เรื่องการทรงสร้างมนุษย์ ตามทัศนะของศาสนาอิสลาม
(จาก บทความ "บทเรียนจากการสร้างมนุษย์"  โดย บรรจง บินกาซัน)


คัมภีร์กุรอานได้บอกเล่าเรื่องราวการสร้างมนุษย์ไว้อย่างน่าสนใจและให้แง่คิดว่า
พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์มาจากดิน
ดินซึ่งคัมภีร์กุรอานกล่าวไว้ถึงสามลักษณะด้วยกันว่า
ถ้าหากเอาน้ำใส่เข้าไปก็จะกลายเป็นโคลนและถ้าทิ้งไว้ให้แห้งมันก็จะแข็งตัวจนสามารถท
ำให้เกิดเสียงได้

สิ่งที่คัมภีร์กุรอานกล่าวไว้ไม่ได้ขัดกับความจริงเลย เมื่อมนุษย์ตาย
ร่างกายของมนุษย์ก็จะถูกยุ่ยสลายกลายเป็นดินอีกครั้งหนึ่ง
ซึ่งถ้าหากจะเอาดินมาสังเคราะห์ทางเคมีแล้วก็จะพบว่าเนื้อหนังมังสาของมนุษย์ก็มีแร่
ธาตุและสารประกอบต่างๆที่มีอยู่ในดินเช่นกัน

จากดินธรรมดาที่มนุษย์เดินเหยียบย่ำอยู่บนโลกใบนี้เองที่พระเจ้านำมาใช้สร้างมนุษย์
แต่ก่อนจะลงมือสร้าง
พระองค์ได้ประกาศให้บ่าวและบริวารในอาณาจักรของพระองค์ได้รู้ว่าพระองค์จะสร้างมนุษย
์ขึ้นมาเป็นตัวแทนของพระองค์บนหน้าแผ่นดิน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทูตสวรรค์ที่เป็นบริวารรับใช้จึงได้ทูลถามว่า
"พระองค์จะสร้างผู้ก่อความเสียหายและหลั่งเลือดบนหน้าแผ่นดินกระนั้นหรือ?"

คำทูลถามของทูตสวรรค์มิได้มีเจตนาจะคัดค้าน
แต่เป็นคำถามที่เหมือนกับทูตสวรรค์จะรู้ว่าที่ไหนมีมนุษย์
ที่นั่นก็จะมีความเสียหายและการหลั่งเลือดกัน จริงหรือไม่
เราก็เห็นกันอยู่

อย่างไรก็ตาม เมื่อพระผู้เป็นเจ้าทรงตัดสินใจที่จะสร้างมนุษย์แล้ว
พระองค์ก็ทรงสร้างมนุษย์คนแรกขึ้นมาในอาณาจักรของพระองค์โดยการเป่าวิญญาณของพระองค์
เข้าไปในดินที่พระองค์ทรงใช้สร้างมนุษย์
ดินที่ไร้ค่าจึงบังเกิดขึ้นมาเป็น "อาดัม" ในบัดดล

การเป่าวิญญาณของพระองค์เข้าไปในดินก็คือ
การถ่ายทอดคุณสมบัติบางส่วนของพระองค์ให้แก่มนุษย์ เช่น
พระองค์ทรงเห็นและทรงได้ยิน
พระองค์ก็ทรงให้มนุษย์มีตาและมีหูเพื่อการมองเห็นและการได้ยิน
เพียงแต่ว่าความสามารถในการมองเห็นและได้ยินของมนุษย์นั้นไม่อาจเทียบเท่ากับพระองค์
ได้
นอกจากนี้แล้วพระองค์ยังเป็นผู้ทรงเมตตาและผู้ทรงให้อภัย ดังนั้น
พระองค์ก็ประทานคุณสมบัติดังกล่าวนี้ให้เป็นธรรมชาติติดตัวมนุษย์มา
ทั้งนี้
เพื่อให้มนุษย์ได้ใช้ในฐานะตัวแทนของพระองค์และพระองค์จะทรงดูว่ามนุษย์จะใช้คุณสมบั
ติที่ได้รับมาหรือไม่
หรือจะใช้ไปอย่างไร

หลังจากประทานชีวิตและความสามารถแก่อาดัมแล้ว
พระองค์ก็ทรงสอนความรู้ทุกอย่างให้แก่อาดัม
เพื่อที่อาดัมจะได้นำความรู้และความสามารถไปใช้ประโยชน์ในการเป็นตัวแทนของพระองค์บน
หน้าแผ่นดิน
ด้วยเหตุนี้เราจึงได้เห็นมนุษย์ผู้เป็นลูกหลานของอาดัมมีความรู้มากมายจนสามารถสร้าง
อารยธรรมความเจริญขึ้นบนโลกใบนี้ได้อย่างน่าทึ่ง

เมื่อสอนความรู้ให้แก่อาดัมแล้ว
พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงบัญชาทุกสรรพสิ่งในอาณาจักรของพระองค์ให้กราบสยบนบนอบต่ออาดัม
นั่นหมายความว่านับแต่นี้ไป
ทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องอยู่ใต้อำนาจความรู้ความสามารถของอาดัม ดังนั้น
ปัจจุบันเราจึงได้เห็นว่ากระแสน้ำอันเชี่ยวกรากในแม่น้ำได้ถูกมนุษย์บังคับให้ไหลไปต
ามคลองชลประทานเพื่อหล่อเลี้ยงพื้นที่เกษตรกรรมและพลังของกระแสน้ำได้ถูกนำมาใช้ในกา
รสร้างกระแสไฟฟ้าป้อนสู่ภาคอุตสาหกรรม

คัมภีร์กุรอานกล่าวต่อไปว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างในอาณาจักรของพระเจ้าล้วนยอมสยบนบนอบต่ออาดัม ยกเว้น
"อิบลีส" หัวหน้าเผ่าพันธุ์ญินเท่านั้นที่ไม่ปฏิบัติตาม
เมื่อถูกพระเจ้าถามว่าทำไมจึงกล้าโอหังปฏิเสธคำบัญชา มันตอบอย่างโอหังว่า
"อาดัมถูกสร้างมาจากดิน แต่ฉันถูกสร้างมาจากไฟ
เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องกราบสยบนบนอบต่ออาดัม"

ความโอหังถือดีว่าชาติพันธุ์ของตัวเองเหนือกว่าผู้อื่น
จนกล้าฝืนคำบัญชาของพระเจ้านี้เองที่ทำให้มันต้องถูกลงโทษซึ่งมันก็รู้ดี
แต่มันได้ขอต่อพระเจ้าให้ผ่อนผันการลงโทษไว้ก่อนจนกว่าจะถึงวันสิ้นโลกและมันขอหลอกล
วงลูกหลานของอาดัมตลอดไป
เพื่อที่มันจะพิสูจน์ให้พระองค์ได้เห็นว่าลูกหลานของอาดัมหรือมนุษย์นั้นมีน้อยคนนัก
ที่จะกตัญญูต่อพระองค์

เมื่ออิบลีสได้รับอนุญาตให้หลอกลวง แต่ไม่มีอำนาจบังคับมนุษย์ให้เชื่อมัน
มันก็คอยจ้องหาทางล่อลวงอาดัมและฮาวา (อีฟ) นับตั้งแต่นั้นมา

เนื่องจากอาดัมและฮาวาถูกห้ามเข้าใกล้ต้นไม้ต้นหนึ่ง
อิบลีสจึงหลอกลวงทั้งสองว่าสาเหตุที่พระเจ้าห้ามเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนั้นก็เพราะเกรงว่
าทั้งสองจะกินผลไม้จากต้นไม้นั้นและจะมีชีวิตนิรันดร
ทั้งสองหลงเชื่อจึงเข้าใกล้ต้นไม้ต้องห้ามและฝ่าฝืนคำบัญชาของพระองค์ด้วยการกินผลไม
้เข้าไป
นี่เป็นครั้งแรกที่มนุษย์ฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้า
ด้วยเหตุนี้อาดัมและฮาวาจึงถูกส่งมายังโลกนี้โดยมีอิบลีสติดตามมาด้วย
แต่ก่อนที่จะถูกส่งมายังโลกนี้
อาดัมและฮาวาได้ถูกเตือนว่าอิบลีสหรือมารร้ายจะเป็นศัตรูของทั้งสองตลอดไปจนถึงวันสิ
้นโลก

กรณีฝ่าฝืนคำบัญชาของพระเจ้าโดยอิบลีสเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เพื่อให้อาดัมรู้ว่าการฝ่าฝืนพระเจ้าจะต้องได้รับการลงโทษ
อิบลีสมีวิธีการหลอกลวงสารพัดและทันสมัยยิ่งขึ้นตามวิวัฒนาการความเจริญของมนุษย์
แต่มันไม่มีอำนาจบังคับมนุษย์ให้คล้อยตามมัน
ในฐานะที่มนุษย์ได้รับสติปัญญา ได้รับศาสนาที่บอกให้รู้ว่า
อะไรผิดอะไรถูกและได้รับเสรีภาพในการเลือก

ดังนั้น มนุษย์จะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองเลือกทำลงไป

ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 230 วันที่ 24-30 ตุลาคม
พ.ศ. 2552 หน้า 26 คอลัมน์ สันติธรรม โดย บรรจง  บินกาซัน

https://www.dailyworldtoday.com/columblank.php?colum_id=29779

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #201: 18 พ.ย. 09, 13:58 น

                                         อยากได้เงินพันล้านไหม?!


ธวัช  เย็นใจ


      "ถอดรหัสมรดก ดร. ซุนยัดเซน

      เงินมหาศาลออนไลน์ผ่านธนาคาร

      ถึงคริสเตียน  ๔๐๐ คนเพื่อ UNCDP

      ๑๘  โครงการพลิกโลกช่วย ๖ พันกว่าล้านคน"

      นี่เป็นจั่วหัวจดหมาย(ของใครบางคน)ที่ร่อนมาถึงผมเมื่อวันที่ ๒๖
กันยายน ๒๐๐๙ บอกถึงแก๊งค์ต้มตุ๋นทั้งคนไทยและคนจีนจำนวน ๕ นาย
(ใช้ชื่ออักษรย่อ)
และบอกถึงเหยื่อที่ตกเป็นเครื่องมือเป็นคนที่มีความรู้ระดับดอกเตอร์
นักร้อง นักดนตรี นักธุรกิจคริสเตียน ทนายความ(โดยใช้ชื่ออักษรย่อ
แต่ก็พอรู้กันว่าใครเป็นใคร เพราะคริสเตียนไทยมันวงแคบครับ-ธวัช เย็นใจ)
และสมาชิกโบสถ์ทั่วไป รวมแล้วประมาณ ๔๐๐ คน

      เริ่มแผนที่หนึ่ง  มีการประชุมกันที่พัทยา
โดยอ้างว่ามีเงินจำนวนแสนล้านของ  ดร.
ซุนยัดเซนที่จะโอนมาให้แก่คริสเตียนในประเทศไทย เพื่อนำไปพัฒนาโลก ๖,๐๐๐
ล้านคน ให้มีฐานะและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น และได้มีการมอบสิ่งของมีค่า
(พลอย)ไว้เป็นที่ระลึกด้วย

      แผนที่สอง
อาจารย์ผู้รับดำเนินการไปที่บ้านของดอกเตอร์คนหนึ่งเพื่อขอกู้เงินมาดำเนินงานที่คั่
งค้างให้เสร็จ
จากนั้นผู้รับดำเนินการก็ได้เดินทางไปที่ประเทศอินโดนีเซียเป็นเวลาเดือนกว่า
เพื่อเสาะหาแหล่งที่ซ่อนของแหล่งทองคำตามคำสั่ง ใช้เงินหมดไปล้านกว่าบาท
จากนั้นผู้กู้ก็พาผู้ให้กู้ไปที่ฮ่องกงเพื่อเปิดบัญชีรับโอนเงิน ๑,๐๐๐
พันล้าน เงินจำนวนนั้นถูกโอนเข้าบัญชีจริง
แต่เข้าเพียงวันเดียวก็ถูกโอนออกไป (มีเจ้าหน้าที่ธนาคารร่วมแก๊งค์ด้วย)
เมื่อผู้ให้กู้รู้ตัวว่าถูกหลอกจึงตีตัวออกห่าง

      แผนต่อมา  มีคณะวงดนตรีและนักร้องกว่า ๔๐
คนถูกสั่งให้ตั้งกลุ่มอธิษฐาน จัดประชุมตามโบสถ์ ตามบ้านของคนที่มีฐานะ
ขยายวงกว้างออกไปและเดินสายไปทั่วประเทศ
โดยใช้เงินของดอกเตอร์คนหนึ่งหมดไป

ล้านกว่าบาท เพื่อสร้างความเชื่อถือ
เวลาผ่านไปสองปีโบสถ์แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯก็ประกาศรับสมาชิกที่สนใจช่วยเหลือเพื่อนมน
ุษย์ในโครงการ
UNCDP มีจำนวน ๔๐๐ คน
ทั้งศิษยาภิบาลและนักธุรกิจคริสเตียนสมัครโดยกรอกรายละเอียด ชื่อ ที่อยู่
เบอร์โทรศัพท์และสมุดเงินฝากธนาคาร
รายชื่อทั้งหมดจะถูกส่งไปยังประเทศจีนเพื่อรอคำสั่งต่อไป
โดยสมาชิกจะต้องให้สัญญาว่าเมื่อได้รับเงินแล้วจะต้องโอนเงินทั้งหมดคืนให้ผู้ดำเนิน
การ
หากไม่เช่นนั้นจะถูกดำเนินความผิดทางอาญาทันที

      ผู้รับดำเนินการยังจัดให้มีการประชุมเป็นประจำกับสมาชิก
บอกว่าถึงเวลาแล้วที่จะมีการโอนเงินจำนวนแสนล้านเข้าบัญชีของคนวงในก่อน
ดังนั้นคณะผู้ดำเนินการจึงเดินทางไปยังเมืองนอกเพื่อรับเงินออนไลน์
โดยจะได้ค่าคอมมิชชั่น ๑๐ เปอร์เซ็นต์
ส่วนแบ่งจะให้แก่ผู้ที่มีรายชื่อในบัญชีทุกคน พร้อมทั้งสั่งทั้ง ๔๐๐
คนมิให้แพร่งพรายความลับนี้ หากไม่เชื่อฟังจะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก
ขณะเดียวกันก็เปิดรับสมัครสมาชิกใหม่อีก ๑,๐๐๐ คน


เมื่อเดือนกรกฎาคมมีโทรศัพท์ลึกลับจากเมืองจีนเข้ามือถือของคนหนึ่งในกลุ่มรอเงินหนึ
่งพันล้านแล้วเงียบเสียงไป
สักครู่มีคนไทยโทรมาบอกว่าให้โทรเข้าศูนย์ของเขา
เมื่อเจ้าของเบอร์โทรกลับไปที่ศูนย์
ก็มีคนไทยรับสายและบอกว่าจะโอนเงินภาษีส่วนต่างคืนให้ในวันนี้
ซึ่งเป็นวันสุดท้าย ขอให้รีบไปที่ตู้เอทีเอ็ม
แล้วกดปุ่มตามคำสั่งซึ่งล้วนเป็นภาษาอังกฤษที่อ่านไม่ออกและไม่เข้าใจ
แต่ก็ทำตามสั่ง มารู้อีกทีเมื่อเงินในบัญชีหายไปหมดแล้ว

      จดหมายฉบับนี้ได้ขอให้ผมช่วยแจ้งให้พี่น้องคริสเตียนอื่นๆทราบด้วย

      ผมก็ทำตามที่คุณขอร้องแล้วครับ

      วิธีแก้ไขในเรื่องนี้ง่ายนิดเดียว  คือถ้าเราไม่โลภเสียอย่าง
ก็จะไม่มีใครมาหลอกลวงเราได้ ตามที่พระเยซูตรัสว่า
"จงเว้นเสียจากความโลภทุกประการ"(ลก. ๑๒.๑๕)


ขอพระเจ้าทรงช่วยคริสเตียนทุกคนให้รอดพ้นจากการสูญเสียทรัพย์โดยไม่ได้ตั้งใจ.

Tags:
Guest
แร็ทโทสปู๊ด
 

ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #202: 22 พ.ย. 09, 20:33 น

                 ไม่ได้ก็เจ็บกระดองใจ
พวกที่ไม่ได้ก็อิจฉาตาร้อน  ใครใช้ให้พวกคุณไปสร้างหนี้ก่อนวะ โง่ โลภ น่าเวทนานะ
 ธวัช  ใจเย็น  ถุยทำตัวไม่ตรงกับนามสกุล  ใจร้อน  มากกว่านะ  ***
ขณะเป็นตริสเตียนแท้ๆ  ยังอิจฉา แล้วคุณจะเทศนาหาติ่งอะไร
มีหลักฐานอะไรเชื่อไปเรื่อยเปื่อยแค่คนที่มันไม่ได้เงินมันพยายามที่จะให้ทุกคนออกด้วย 
ทำให้ทุกคนไม่ได้เหมือนกับมัน*** 1ใน 400 คนหนึ่งนั่นแหละ
เชื่อก็ไม่เสียหายอะไร
ความเชื่อหายไปไหนหมดเนีย
***หมือนกับคนขุดทอง ขุดเท่าไหร่ก็ไม่เจอก็ถอดใจ
ทิ้งไว้ก็มีคนใหม่มาขุดต่อเหลือแค่1นิ้วก็เจอทองคำมากมาย
คนแรกที่ขุดไม่เจอก็เสียดาย อด อด อด

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22 พ.ย. 09, 20:40 น โดย closer7 »
Tags:
Guest
zone777
 

ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #203: 24 พ.ย. 09, 19:03 น

ไม่ว่าจะมีจริงหรือไม่
ขอไห้ท่านจงทีความเชื่อ
อย่าได้ท้อถอย
จงอธิษฐนต่อไปครับ จาก.........

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #204: 25 พ.ย. 09, 10:18 น

ในหลวงทรงร้องไห้
เมื่อวันที่ 8 มีนา ที่ผ่านมาผมได้ไปงานที่โรงเรียนเหมือนเช่นทุกปี ตอนกลับเดินมาตามตึกยาวเพื่อจะกลับมาทางประตูด้านเพาะช่าง ยังไม่ถึงบริเวณศาลหลวงพ่อปู่ พบอาจาร์ยท่านหนึ่งนั่งอยู่

จำได้ว่าเป็นอาจารย์สุธี ท่านเกษียณไปแล้ว ไม่รู้คุณรู้จักรึเปล่า กราบอาจารย์ท่านแล้ว สังเกตุเห็นว่าอาจารย์ร้องไห้อยู่ ท่านบอก เพิ่งได้พบกับรุ่นพี่ที่มาในงาน รุ่นที่เท่าไหรก้อไม่ได้ถาม เป็นนายทหารราชองครักษ์ชั้นผู้ใหญ่ เค้าเล่าให้อาจารย์ฟังว่า

****ในหลวงทรงร้องไห้เห็นบ่อย****

'ทรงเสียใจที่เมืองไทยจะสิ้นในรัชกาลของท่าน แล้วกระนั้นหรือ'

ผมอยากจะตอบอาจารย์ไปว่าคงไม่หรอก ถ้าคนไทย รู้จำคำว่าว่า'หน้าที่'มากกว่า'สิทธิ'
เราเคยชินกับการเป็น..ผู้รับ...จากคนคนหนึ่งที่เกิดมาเป็น..ผู้ให้...ให้มาตลอด เคยชินจนลืมไปว่าวันนี้ถึงเวลาแล้วรึยังที่ เราควรจะผู้ให้แก่พระองค์ ท่านบ้าง... ผมลาอาจารย์เรียบร้อยร้อย กลับไปตามตึกยาว ไปไหว้ พระผู้ให้กำเนิดโรงเรียน อธิฐาษขอให้พระองค์ท่านช่วยคุ้มครองให้หลานท่านทรงมีแต่ความสุข..ทรงมีพระพลานามัยที่แข็งแรง...เพียงแค่ไม่อยากได้ยินว่า
..ในหลวงทรงร้องไห้
ความสุขของพระมหากษัตริย์
หนึ่งปีที่ผ่านมา
เราใส่เสื้อเหลืองเราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง

คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่กี่นาทีวันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศรัทธาในระบบการปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขเราได้ แสดงให้โลกได้เห็นว่ามีประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์ จักรี และ พระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย

.....สิบสองปีที่ผ่านมา

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจเพราะทรงงานหนักเกินไปในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวรหนักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือ ม้วนแผนที่กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่ ยังจำกันได้ไหม?
..... 34 ปีที่ผ่านมา

วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516

เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด
วันนั้น นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้นตำรวจทหารยิงประชาชน ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า
' คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง '

คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจากพระราชวังสวนจิตรลดา
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า 'คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน'
และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน หลังจากนั้นไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า 'เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น?' ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ (ขออภัยค่ะ! คำนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบ) คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์ BBC ว่ า พระองค์ทรงเป็น 'SOUL OF THE NATION' หรือ'จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ' ยังจำกันได้ไหม?
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่
เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด
เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส
เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึงแต่ 'สิทธิ
' แต่ลืมคำว่า 'หน้าที่'
เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้
เราสร้าง 'กฎหมู่' ให้เหนือ 'กฎหมาย'
เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย
เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน
และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่
เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา
จะทรงเสียพระทัยเพียงใด?
แล้วสิ่งที่เราทำไปในวันเฉลิมพระชนมพรรษาคืออะไร การที่เราใส่เสื้อเหลือง สายรัดข้อมือ ที่ว่า Long live The King เราทำเพื่ออะไร
มันเป็นแค่ผักชีโรยหน้าที่จะแสดงให้โลกเห็นว่าคุณรักพระมหากษัตริย ์เพียงใดเท่านั้นนะเหรอ

80 ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์

พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ
ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้
ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อม
ด้วยข้าราชบริพาร

หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้คือ
เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน
รู้จักความ พอเพียง และมีสติ-เพียงเท่านี้เอง
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของเรา
ถ้ารักในหลวงรักประเทศของเราก็ส่งต่อไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงเวลาที่ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน ตอบแทนพระคุณพ่อแล้ว

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #205: 2 ธ.ค. 09, 12:13 น

อย่าเป็นสังคมที่ไร้หลักธรรม
         โดย ศจ.สมเกียรติ วรรณศรี


ในสภาวะของสังคมโลกมนุษย์ขณะนี้ กำลังอยู่ในยุคที่มีการค้นพบความรู้ใหม่ๆ
และมีนวัตกรรมใหม่ๆเกิดขึ้นตามมาอย่างมากมาย ทั้งในเรื่องของเทคโนโลยี
การสื่อสาร วิทยาศาสตร์ การคมนาคม อุตสาหกรรม รวมทั้งระบบเศรษฐกิจ
ระบบการค้าของโลก ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาไปอย่างสุดๆ
นับวันมีแต่จะมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
และในความครบครันและทันสมัยของเครื่องมือ เครื่องใช้
และเทคโนโลยีต่างๆเหล่านั้น
นอกจากจะมีส่วนผลักดันให้มนุษย์ตกอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างอะไรไปจากคนปัญญาอ่อน
ซึ่งแทบจะคิด จะหยิบจับ หรือลงมือทำอะไรๆด้วยตัวเองแทบจะไม่เป็นกันแล้ว
มันยังก่อให้เกิดภาวะแห่งความหลงใหล คลั่งไคล้ ทำให้ผู้คน
(เกือบจะทุกขวบวัย) ต้องใช้ชีวิต "จมปลัก"
อยู่กับสิ่งเหล่านั้นแบบมากเกินความจำเป็น เช่น โทรศัพท์มือถือ
เครื่องคอมพิวเตอร์ อินเทอร์เน็ต รายการโทรทัศน์
และเครื่องเล่นต่างๆที่มีให้เลือกมากมายหลายรุ่นหลากแบบ
ไม่ว่าจะเป็นไอพอต หรือไอโฟน เป็นต้น

โดยแต่ละคนหลงเข้าใจผิดคิดว่าสิ่งต่างๆเหล่านั้นน่าจะเป็นคำตอบ
และเป็นตัวช่วยเติมเต็มชีวิตให้อิ่มสุขได้
แต่เขาลืมไปว่าแท้ที่จริงแล้วความสุขที่แท้จริงของชีวิตอยู่ที่การได้มีเพื่อน
มีคนอยู่ใกล้ๆ อยู่ที่การได้พูดคุย มีคนคอยห่วงหาอาทร ให้ความรัก
มีความเห็นใจให้กันต่างหาก
น่าเสียดายที่ผู้คนในยุคนี้แสวงหาความเป็นส่วนตัวสูงมาก
ชอบที่จะกักขังตัวเองอยู่หลังกำแพงแห่งความพึงพอใจส่วนตัวมากเกินไป
โดยลืมไปว่ายังมีคนเฝ้ารอเขาอยู่ ซึ่งเขาเหล่านั้นต้องการจะพูดคุย
อยากจะสัมผัส อยากจะโอบกอด อยากจะอยู่ใกล้ๆ
และอยากจะให้ช่วยเหลืองานบางอย่างบ้าง ซึ่งคนที่ว่านั้นอยู่ไม่ไกลตัวเลย
อาจจะเป็นคุณพ่อ คุณแม่ ภรรยา สามี หรือลูกๆ หรือคุณปู่ คุณย่า คุณตา
คุณยาย ของท่านด้วยซ้ำไป

ปรากฏการณ์แบบที่ว่านี้ช่างเป็นเหมือนดังที่พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า
"ความรักของคนส่วนมากจะเยือกเย็นลง แต่ความอธรรมจะแผ่กว้างออกไป" (มัทธิว
24:12) และการหันเหให้ความสนใจไปผิดทาง
ช่างเหมือนดังที่มีเขียนไว้อีกตอนหนึ่งด้วยว่า "...ในสมัยจะสิ้นยุคนั้น
จะเกิดเหตุการณ์กลียุค เพราะมนุษย์จะเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน เย่อหยิ่ง
ยโส ชอบด่าว่า ไม่เชื่อฟังบิดามารดา อกตัญญู ไร้ศีลธรรม ไร้มนุษยธรรม
ไม่ให้อภัยกัน ใส่ร้ายกัน ไม่ยับยั้งชั่งใจ ดุร้าย เกลียดชังความดี ทรยศ
มุทะลุ หัวสูง รักความสนุกมากกว่ารักพระเจ้า ถือศาสนาแต่เปลือกนอก
ส่วนแก่นแท้ของศาสนาเขาไม่ยอมรับ" (2 ทิโมธี 3:1-5)

เราจะเห็นอย่างชัดเจนว่า
ถ้าสังคมได้เดินหน้าไปสู่จุดอิ่มตัวในการแสวงหาสัจธรรมหรือหลักธรรมคำสอน
คุณค่าและความหมายของชีวิตก็จะถูกบิดเบือน
ความสำเร็จสูงสุดของมนุษย์ก็จะถูกกำหนดไว้ให้วัดกันที่ความมั่งคั่งร่ำรวย
หรืออำนาจบารมี มิใช่วัดกันที่คุณงามความดีอีกต่อไป
ศักดิ์ศรีความเป็นคนสามารถที่จะซื้อขายกันได้อย่างง่ายดายและด้วยราคาที่ไม่แพงอีกต่
างหาก
นี่ก็คือผลพวงจากการที่สังคมได้ดิ้นรนและค้นหาความสุขแบบผิดที่
มิหนำซ้ำยังมีความเพียรพยายามจะ "ขีดเส้นแบ่ง" หรือ "กีดกัน"
ให้เรื่องฝ่ายจิตวิญญาณ หรือความเชื่อทางศาสนา
ต้องถอยห่างหรือแยกทางออกไปไกลจากวิถีชีวิตของผู้คน
ด้วยเหตุนี้เมื่อหันหน้ามองไปทางไหน
จึงพบแต่ผู้คนที่ความคิดจิตใจล้วนแต่เต็มไปด้วยความเสื่อมทราม
แม้ว่าเรื่องของศีลธรรมและจริยธรรมที่ดีงามจะยังเหลือให้เห็นอยู่บ้าง
แต่ก็เจือจางเต็มทน ความรู้สึกนึกคิดของผู้คนเสื่อมทรุดลงแทบจะทุกด้าน
ชนิดที่มารซาตานหรือวิญญาณชั่วร้ายไม่ต้องเสียเวลาออกแรงล่อลวงใครให้เหนื่อยเปล่า
เพราะว่าจิตใจของผู้คนต่างก็กระตือรือร้นและมีความหิวกระหายที่จะประพฤติผิดคิดชั่วแ
ละกระทำตัวเลวทรามเสียเอง

ขอเราอย่าปล่อยให้สังคมไทยต้องเป็นไปอย่างนี้อีกต่อไป
ขอให้เรามาร่วมกันสร้างอนาคตที่ดีให้กับประเทศนี้กันใหม่
ด้วยการใส่ภูมิคุ้มกันที่ดีๆให้กับเยาวชน (คนรุ่นใหม่)
ดังที่ในพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า "จงฝึกเด็กในทางที่เขาควรจะเดินไป
และเมื่อเขาเป็นผู้ใหญ่แล้วจะได้ไม่พรากไปจากทางนั้น" (สุภาษิต 22:6)
มิใช่ด้วยคำพูด คำสอน แต่ผู้หลักผู้ใหญ่ (ในบ้านเมือง)
จะต้องทำตนเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเขาเหล่านั้นด้วย
และอยากจะขอให้เรามาช่วยกันสร้างความเข้มแข็งให้กับประเทศในมุมใหม่
มิใช่ด้วยการ "ให้เงิน" หรือ "สร้างงาน" แต่คือการ "เปิดช่องทาง" และ
"สร้างโอกาส"
ให้หลักธรรมคำสอนแห่งพระศาสนาได้เข้าไปสอดแทรกอยู่ในตำรับตำรา
ได้ฝังตัวอยู่ในเนื้อหาของหนังสือที่ใช้เป็นคู่มือการเรียนการสอนให้มากกว่าที่เป็นอ
ยู่กันบ้าง
ทั้งนี้ ก็เพื่อเราจะได้ไม่สูญเสียคนแห่งอนาคตของประเทศไป
และสังคมไทยจะไม่เสื่อมทรุดไปมากกว่านี้ เพราะ "ที่ใดๆที่ไม่มีการเผยธรรม
ประชาชนก็ขาดความยับยั้งชั่งใจเสีย" (สุภาษิต 29:18)
อยากจะให้สังคมเป็นแบบไหน อยู่ที่ใจของท่านเอง

ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 228 วันที่ 10-16 ตุลาคม
พ.ศ. 2552 หน้า 25 คอลัมน์ พระวจนธรรม โดย ศจ.สมเกียรติ  วรรณศรี

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #206: 15 ธ.ค. 09, 10:03 น

ข่าวดีที่สุด (ห้องชั้นบน)
วันอาทิตย์ที่ 13 ธันวาคม 2009 อ่าน โรม
10:4-17
 
ฝ่ายทูตองค์นั้นกล่าวแก่เขาว่า "อย่ากลัวเลย เพราะเรานำข่าวดีมายัง
ท่านทั้งหลาย คือความปรีดียิ่งซึ่งจะมาถึงคนทั้งปวง" (ลูกา 2:10-11)
 
อาทิตย์ที่สามของเทศกาลเตรียมรับเสด็จ
ขณะที่รอฉลองวันประสูติของพระเยซูเจ้า
ดิฉันจะคิดถึงความหมายของการฉลองคริสตมาส ขณะรับประทานอาหารเย็น
ที่บ้านของเราจะอ่านคู่มือภาวนาถึงการรับเสด็จที่คริสตจักรจัดพิมพ์ขึ้น
โดยผลัดกันอ่านแล้วแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน และจบลงด้วยการอธิษฐาน
 
เรื่องพระเยซูทรงบังเกิดในพระกิตติคุณลูกาพูดถึงทูตสวรรค์องค์หนึ่งประกาศว่า
"อย่ากลัวเลย"
ดิฉันก็เหมือนกับคนเลี้ยงแกะที่ต้องการให้เกิดความมั่นใจขึ้นมา ใหม่
ทูตสวรรค์ยังประกาศต่อไปว่า "เพราะเรานำข่าวดีมายังท่านทั้งหลาย"
นี่ไม่ใช่ แค่ข่าวดีเท่านั้นแต่เป็นข่าวดีที่สุดที่เคยได้ยินมา
คือพระผู้ช่วยของดิฉันเสด็จมาบังเกิด
 
ถึงแม้จะมีดิฉันอยู่ในโลกนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น
พระเจ้าก็ทรงมีความรักมากพอที่ จะประทานพระผู้ช่วยให้เป็นของดิฉัน
ทูตสวรรค์ยังพูดถึง "ความปรีดียิ่ง" อีกด้วย แน่ล่ะ
ความปรีดียิ่งนี้เหมาะที่สุดสำหรับพูดถึงความสุขและความชื่นใจอันบริสุทธิ์
ความยินดีนี้เป็นของประชากรโลกทุกคน
 
เราถูกท้าชวนให้เป็นทูตสวรรค์นำข่าวดีไปประกาศแก่ทุกคนที่อยู่ใกล้
ด้วยความช่วยเหลือของพระเจ้า
เราแต่ละคนสามารถประกาศข่าวที่น่ายินดีนี้ได้ด้วยการเชิญมิตรสหาย
เพื่อนบ้าน และคนที่เรารักให้ไปโบสถ์
หรือนำขนมไปมอบให้คนที่เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน
หรือโทรศัพท์ไปหาบางคนที่ไม่ได้พูดกันมานานแล้ว
หรือซื้อกาแฟและอาหารให้คนไร้ที่อยู่อาศัย
เรามีข่าวดีที่สุดที่เคยประกาศกันมาก่อนแล้วคือ "พระผู้ช่วยให้รอด
พระคริสต์ และองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมาบังเกิดแล้ว"
 
อธิษฐาน พระบิดาเจ้า
โปรดช่วยให้ข้าพระองค์ทั้งหลายนำข่าวดีที่สุดที่เคยได้ยิน
ไปบอกทุกคนที่พบเห็น อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน
 
ข้อคิดสำหรับวันนี้ จงแบ่งปันข่าวดีที่สุด คริสตีน คาล์มบัค
(เทกซัส)
 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #207: 21 ธ.ค. 09, 14:44 น

ความหมายของวันคริสต์มาสต่อชีวิตของผม
 
โดย มนตรี ศรไพศาล
 
โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 18 ธันวาคม 2549 17:15 น.
 
 
ผมได้รับเชิญให้ไปบรรยายหัวข้อ "ความหมายของวันคริสต์มาสต่อชีวิตของผม"
ให้กับนักธุรกิจกลุ่มหนึ่งเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา
ผมบรรยายถึงพระพรแรกที่ผมได้รับ คือตอนที่ผมได้มีโอกาสไปค่ายคริสเตียน
เมื่อผมอายุประมาณ 11 ขวบ (ป. 6) ผมได้เห็นผู้คนมากมาย
 
ผมสังเกตว่า สังคมนี้เป็นสังคมที่มีแต่ความสุข ชื่นชมยินดี
สรวลเสเฮฮา โดยไม่มีสุราหรืออบายมุขใดๆ และที่สำคัญที่สุด
เป็นสังคมที่รักกัน จริงใจต่อกัน ตั้งแต่นั้น ผมก็ตัดสินใจว่า นี่แหละ
ชีวิตที่ผมอยากจะเป็น
นี่แหละสังคมที่ผมอยากจะอยู่และอยากจะเห็นอย่างกว้างขวาง
 
พี่เลี้ยงของผมในค่ายบอกว่า
ชีวิตจะเปลี่ยนแปลงในทางของพระเจ้าได้ด้วยความเชื่อ "เชื่อแล้วจึงเห็น
ไม่ใช่เห็นแล้วจึงเชื่อ" ผมจึงได้ตัดสินใจเชื่อในพระเยซูคริสต์
ว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรพระเจ้า
เสด็จลงมาสละชีวิตของพระองค์เพื่อไถ่บาปแทนเรา ความเชื่อนี้ นำมาสู่
"ความหมาย" และ "พระพรอันยิ่งใหญ่" แห่งเทศกาลคริสตมาสอย่างน้อย 3 ประการ
คือ
 
1)ความสุข ชื่นชมยินดี (Joy) เวลาเราได้รับสิ่งของต่างๆ
จากผู้ใหญ่ เรามีความสุขใจ ในสิ่งของที่ได้รับ รวมถึงภาคภูมิใจ ชื่นใจ
และซาบซึ้งในพระคุณของผู้ใหญ่ท่านนั้น
 
"สิ่ง" ที่เราได้รับนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด มีค่าที่สุด นั่นคือ
"ชีวิต" พระองค์ทรงสละ "ชีวิต" ของพระองค์ เพื่อไถ่ "ชีวิต"
ของเราจากโทษของความบาป และความเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของพระองค์
คือพระองค์ทรงเป็นพระเจ้า ที่มาประสูติในพระภาคพระบุตร ทำให้เราซาบซึ้งใจ
และเป็นสุขใจได้เสมอในทุกสถานการณ์อย่างเข้มแข็งจริงๆครับ
 
เหมือนดังที่ ลีนา มาเรีย นักร้องชาวสวีเดน เธอเกิดมาไม่มีแขน
ขาข้างหนึ่งสั้นครึ่งหนึ่งของขาอีกข้างหนึ่ง
แต่เธอร้องเพลงได้อย่างมีพลังและมีความสุข เธอบอกว่า
"สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข และมีพลังอยู่ได้
คือความซาบซึ้งในพระคุณของพระเยซูคริสต์
ที่ได้ทรงสละชีวิตเพื่อไถ่ชีวิตของเธอ"
 
พระเจ้าทรงสร้างโลกมาอย่างดี สร้างมนุษย์มาอย่างดี
เมื่อทรงสร้างเสร็จแล้ว ทรงเห็นว่า "ดีนัก"
และทรงมอบสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างให้มนุษย์ครอบครอง
แต่มนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างไม่เชื่อในพระองค์
ไม่รู้สึกว่าทุกสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างและมอบให้เราแต่ละคนนั้น "ดีนัก"
 
มนุษย์อาจเลือกที่จะ "ไม่เชื่อ"
ซึ่งเมื่อเราไม่เชื่อว่าโลกนี้ถูกสร้างมา "ดีนัก"
ไม่เชื่อว่าชีวิตเรานั้นถูกสร้างมา "ดีนัก"
ก็เป็นการมองโลกอย่างเป็นทุกข์ และมองชีวิตอย่างเป็นทุกข์
ชีวิตก็อาจจะเป็นทุกข์ และสับสนได้
 
แต่มนุษย์ก็อาจเลือกได้ที่ "เชื่อ" เช่นนั้นว่า โลกนี้ดีนัก
และเป็นโลกแห่งความสุข เช่นเดียวกับที่ลีนา มาเรีย
เธอมีความสุขได้มากกว่าหลายๆคน ทั้งที่ชีวิตเธอก็ขาดหลายสิ่ง
แต่เธอเลือกที่จะสุขชื่นชมยินดีในอีกหลายๆสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้เธอมากกว่า
 
2)สันติสุข (Peace) แม้พระองค์ทรงสร้างทุกอย่างมาอย่างดี
อาดัมกับอีวา กลับไม่เชื่อในพระองค์ และมนุษย์หลายๆรุ่นที่ผ่านมา
ก็ได้ทอดทิ้งพระองค์ แต่พระองค์ ยังทรงให้พระอาทิตย์ส่องสว่างกับเราทุกคน
ฝนตกให้น้ำกับทุกๆคน เรายังมีอากาศที่ดีอยู่เสมอ
(เว้นแต่ที่มนุษย์ทำลายเอง) แต่สิ่งที่พระองค์ทรงกระทำคือ
ทรงมาประสูติในรางหญ้า เพื่อให้รู้ว่า พระคุณของพระองค์มาถึงทุกๆคน
 
คนทุกคนควรมองค่ากันที่ชีวิต ทรัพย์สมบัติที่แตกต่าง
ไม่ได้ทำให้คุณค่าของชีวิตคนแตกต่างกันไป
แล้วพระองค์ทรงรับโทษบาปของมนุษย์แทนเราบนไม้กางเขนอย่างยิ่งใหญ่
พระองค์ทรงเป็นผู้ "ริเริ่ม" มาคืนดีกับมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง
ทรงเป็นแบบอย่างของความรักเมตตา และการให้อภัยอย่างสูงส่งจริงๆ
 
ดังคำสอนขององค์พระเยซูคริสต์ว่า "หากท่านทั้งหลายมีปัญหาต่อกัน
จงไปคืนดีกันก่อน ก่อนมาหาพระองค์" พระองค์ทรงให้คุณค่ากับความรัก
และความสัมพันธ์ ทรงรู้ว่าที่ใดมีรักที่นั่นมีสุข และที่ๆความรักหายไป
ที่นั่นก็เป็นทุกข์ จึงทรงเป็นแบบอย่างแห่งการ "คืนดี" ด้วยความจริง
และชีวิต ดังที่ได้บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์
เมื่อชีวิตให้ความสำคัญกับการคืนดี ก็จะมีแต่สันติสุขในชีวิตตลอดไป
 
3)ความรัก (Love) ความรักเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
เมื่อเรานึกรักใครเราก็มีความสุข เมื่อเรานึกไม่รักใครเราก็มีความทุกข์
หลักการที่ว่า พระเจ้าเป็นความรักจึงมีความหมายอย่างยิ่งต่อเราทุกคน
 
 
****
ผมเชื่อในพระเยซูคริสต์ ว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรพระเจ้า
เสด็จลงมาสละชีวิตของพระองค์เพื่อไถ่บาปแทนเรา
 
ความเชื่อนี้ นำมาสู่ "ความหมาย" และ "พระพรอันยิ่งใหญ่"
แห่งเทศกาลคริสต์มาสอย่างน้อย 3 ประการ คือ 1) ความสุข ชื่นชมยินดี Joy
2) สันติสุข Peace และ ครั้งนี้ผมจะพูดถึงพระพรยิ่งใหญ่ประการที่ 3) คือ
ความรัก Love ความรักเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
เมื่อเรานึกรักใครเราก็มีความสุข เมื่อเรานึกไม่รักใครเราก็มีความทุกข์
เรารักคนที่ดีกับเราก็เป็นเรื่องปกติสามัญที่อย่างน้อยก็ควรมี
แต่หากเรารักคนอื่นได้ด้วยแม้เราน่าจะรู้สึกว่าเขาไม่น่ารักย่อมเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
เราจึงยกย่องคนที่ให้ความรักกับผู้ด้อยโอกาสที่อาจไม่สามารถตอบแทนอะไรได้
 
คนในยุคนั้นมีความบาป คือความเห็นแก่ตัว ความโกรธ ความอิจฉาริษยา
และนำไปสู่ความคิดร้ายและทำร้ายกัน ชีวิตคนยุคนั้นจึงเป็นทุกข์
(แต่ในยุคนี้ ก็ยังคล้ายๆกัน) ในช่วงท้าย พวกเขาได้เฆี่ยนตีพระองค์
ตอกมือของพระองค์ สวมมงกุฎหนามพระองค์ ตรึงพระองค์บนไม้กางเขน
เยาะเย้ยถากถางดูถูกพระองค์ นั่นคือผลความบาปของคนบาปในยุคนั้น
เพราะพระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์ สอนให้คนมีความสุขใจ
ชื่นชมยินดีในชีวิต ให้รักกันดีต่อกัน
 

แต่พระองค์ทรงสำแดงความรักที่ยิ่งใหญ่ของพระองค์ต่อบรรดาผู้ที่อยู่ภายใต้อำนาจแห่งความบาปทั้งปวง
ทั้งความโกรธ ความอิจฉา ความเห็นแก่ตัว ฯลฯ
เหล่านั้นที่ได้ทำร้ายพระองค์ทั้งทางร่างกาย และจิตใจ
โดยก่อนสิ้นพระชนม์นั้น พระองค์ทรงอธิษฐานว่า "พระบิดา
โปรดประทานอภัยพวกเขาเถิด เขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร"
เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ จนทหารโรมันซึ่งอยู่ในที่นั้นต้องเอ่ยปากว่า
"จริงๆแล้ว พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า"
 
ท่านผู้อ่านทุกท่านครับ
พระองค์ทรงสำแดงให้เห็นตามคำสอนของพระองค์ว่า มนุษย์ทั่วไปมักจะคิดเพียง
"ตาต่อตา ฟันต่อฟัน" "ฉันถูก เธอผิด" จึงเป็นเหตุให้คนไม่รักกัน
องค์กรขาดความสามัคคี หรือคู่รักที่เลิกรักกัน เพราะฝ่ายหนึ่งถูก
ฝ่ายหนึ่งผิดหรือ
 
ผมเห็นคู่ที่ขัดแย้งกันทั่วไป คิดแต่เพียงว่า "ฉันถูก เธอผิด"
ซึ่งฝ่ายตรงข้ามก็คิดว่า "เขาถูก เราผิด" เหมือนกัน
จึงเป็นผลให้เลิกรักกัน พระองค์จึงทรงสำแดงให้เห็นว่า
พระองค์ไม่ได้เอาชนะมนุษย์โดย ตาต่อตา ฟันต่อฟัน แต่ทรงเอาชนะความโกรธ
ให้ความรักแทน

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #208: 28 ธ.ค. 09, 11:01 น

ไม่ดีพอ (ห้องชั้นบน)
 
วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม 2009 อ่าน
ทิตัส 3:3-7
 
ขอพระเกียรติ พระอานุภาพ ไอศวรรย์และศักดานุภาพ
จงมีแด่พระองค์ผู้ทรงสามารถคุ้มครองรักษาท่านมิให้ล้ม...
ให้ปราศจากตำหนิและมีความร่าเริงยินดี (ยูดาห์ 1:24-24)
 
ระหว่างฤดูพักร้อน ผมนั่งต่อรูปปริศนา 1,000 ชิ้น
ผมพอใจที่ได้เอาชิ้นส่วนเหล่านั้นมาต่อกันให้มีสีและรูปเหมือนกับที่ปรากฏบนฝากล่อง
เมื่อพยายามต่อรูปปริศนาใกล้จะเสร็จก็ต้องตกใจที่พบว่ามีชิ้นหนึ่งขาดหายไปทำให้
 
ภาพนั้นมีช่องโหว่ ผมผิดหวังจนถึงกับจะโยนทิ้งแล้วเอารูปใหม่มาต่อแทน
แต่เมื่อดูอีกทีก็ตัดสินใจเก็บมันไว้เพราะยังเป็นภาพที่สวยงาม
ผมไม่อาจจะโยนทิ้งเพราะมันไม่ครบบริบูรณ์
 
ผมคิดว่าพระเจ้าก็ทรงมองดูเราทำนองเดียวกัน
เราทุกคนมีศักยภาพพอที่จะเป็นอย่างที่พระเจ้าทรงประสงค์ให้เราเป็น
แต่เราก็มีข้อบกพร่อง
ขอบคุณพระเจ้าเมื่อผมทำบาปไม่สามารถเป็นดังที่พระเจ้าทรงตั้งพระทัยไว้
พระองค์ก็ไม่ทรงท้อถอยและโยนผมทิ้ง
เราทุกคนล้วนมีช่องโหว่ด้วยกันทั้งนั้น ขอบคุณ
 
ที่พระองค์ยังทรงเห็นว่าเรามีค่าเกินกว่าที่จะโยนทิ้ง
แทนที่จะเป็นเช่นนั้น พระองค์กลับช่วยเราให้รอดได้ทางพระเยซูคริสต์
 
อธิษฐาน พระเจ้าแห่งความรัก
ขอบพระคุณที่ทรงมองข้ามข้อบกพร่องของข้าพระองค์ทั้งหลายและสำหรับความรักที่ทรงมีทั้งๆ
ที่ข้าพระองค์มีปมด้อย ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน
 
ข้อคิดสำหรับวันนี้ แม้ว่าเราจะมีข้อบกพร่องและเป็นคนบาป
พระเจ้ายังรักเราไม่มีที่สิ้นสุด
 
โรเบิร์ต แอล. แซนดิเฟอร์ (แคนซัส)
 
เป้าหมายของการอธิษฐาน คนที่รู้สึกตัวว่าไม่ดีพอ
 
https://www.cct.or.th/upperroom/dec09/12.html

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #209: 16 ม.ค. 10, 12:51 น

พระราชดำรัสพระเจ้าอยู่หัวในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 82 พรรษา

"ความสุข  ความสวัสดีของข้าพเจ้าจะเกิดขึ้นได้  ก็ด้วยบ้านเมืองของเรามีความเจริญ  มั่นคงเป็นปกติสุข  ความเจริญมั่นคงทั้งนั้นจะสำเร็จผลเป็นจริงไปได้ก็ด้วยทุกคน  ทุกฝ่ายในชาติ  มุ่งที่จะปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เต็มกำลัง  ด้วยสติ  รู้ตัวด้วยปัญญา  รู้ผิดและด้วยความสุจริต  จริงใจ  โดยเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมยิ่งกว่าส่วนอื่น"

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #210: 19 ม.ค. 10, 09:10 น

พระเจ้าทรงสนพระทัยผู้ที่ทรยศต่อพระองค์
โดย พระคุณเจ้ายอด พิมพิสาร
 
"เมื่อซามูเอลเห็นซาอูล
พระเจ้าตรัสกับเขาว่า...นี่คือบุคคลที่เรากล่าวไว้กับท่าน
เขาจะปกครองประชากรของเรา..." (1ซามูเอล 9:17)
 
คุณ พ่ออังรี นูเวน นักเขียนหนังสือศรัทธาลือชัย
เล่าเรื่องของชายคนหนึ่งที่นั่งรำพึงอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแกนเยสของอินเดีย
เขาเห็นแมงป่องลอยมากับสายน้ำเชี่ยว และไปติดอยู่ที่รากไม้ริมฝั่งแม่น้ำ
เขาจึงยื่นมือไปช่วย แต่ทุกครั้งที่เขาจับตัวมัน มันก็จะต่อยเขา
คนที่ผ่านมาเสนอให้เขาฆ่าแมงป่องตัวนั้น แต่ชายคนนั้นตอบว่า
"ในเมื่อเป็นธรรมชาติของแมงป่องที่จะต่อย
ฉันจะต้องสลัดธรรมชาติของฉันที่จะช่วยเหลือ ทิ้งไปทำไม?"
 
ในบทอ่านจาก พันธสัญญาเดิม ที่เรานำมาพิจารณานี้
เป็นตัวอย่างที่ดีถึงพระธรรมชาติของพระเจ้า ที่จะทรงช่วยให้รอดพ้นนั้น
ไม่มีวันสิ้นสุดลง แม้ว่าประชาชนจะยึดมั่นอยู่กับธรรมชาติที่จะกระทำบาป
และกระทำผิดต่อพระองค์ ประชาชนเรียกร้องให้มีกษัตริย์
แม้ประกาศกซามูเอลจะไม่เห็นด้วย
พระเจ้าทรงสั่งให้ซามูเอลมอบกษัตริย์ให้แก่พวกเขา
แม้ว่าการขอร้องครั้งนี้เป็นเครื่องหมายที่แสดงให้เห็นว่า
พวกเขากำลังปฏิเสธพระองค์ หากเราอยู่ในสภาพดังกล่าว
เราคงคิดที่จะปล่อยพวกเขาให้กระทำสิ่งที่เขาต้องการ
แต่พระธรรมชาติของพระเจ้ามิได้เป็นเช่นนั้น พวกเขาต้องการกษัตริย์
พระองค์ทรงจัดให้กับพวกเขา แม้เราหลงไปจากหนทางของพระเจ้า
พระเจ้าก็ยังทรงสนพระทัยและทรงแนะนำเรา
 
เรื่องนี้อาจเป็นกำลังใจให้ แก่เรา
ธรรมชาติของมนุษย์มักจะไปไม่ถึงมาตรฐานของพระเจ้า
ไม่ว่าเราจะพยายามมากสักเพียงใด แต่เราก็จะได้รับความมั่นใจว่า
พระธรรมชาติของพระเจ้าคือการให้อภัย ยิ่งไปกว่านั้น
พระองค์ยังทรงช่วยเราให้ได้รอดพ้น
และฟื้นฟูจิตใจของเราให้เราขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความรักอันเปี่ยมด้วยความ
อดทนของพระเจ้า
และตั้งใจแน่วแน่ว่าเราจะตอบสนองพระประสงค์ของพระเจ้าด้วยความจริงใจ
 
บท อธิษฐานภาวนา : ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงพระทัยเมตตา
ลูกขอบพระคุณพระองค์ที่มิได้ทรงทอดทิ้งลูก
เมื่อลูกหลงทางและแหวกแนวไปจากหนทางของพระองค์
โปรดทรงประทานอภัยโทษแก่ลูก โปรดทรงฟื้นฟูลูก เดชะพระจิตของพระองค์
โปรดทรงประทับอยู่กับลูกอย่างใกล้ชิดตลอดชีวิตของลูก
เดชะพระบารมีของพระคริสตเจ้าด้วยเทอญ อาแมน
 
ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 242 วันที่ 16-22 มกราคม
พ.ศ. 2553 หน้า 24 คอลัมน์ ข้อคิดจากพระคัมภีร์ โดย พระคุณเจ้ายอด
พิมพิสาร

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #211: 26 ม.ค. 10, 11:02 น

พระเจ้าหรืออัลเลาะห์!
โดย อาจารย์ ธวัช เย็นใจ
 
ฝรั่งเรียกว่า "กอด" (God)
 
คนยิวเรียกว่า "เยโฮวาห์" (Jehovah)
 
มุสลิมเรียกว่า "อัลเลาะห์"
 
คนเกาหลีเรียกว่า "ฮะนานิม"
 
คนเย้าเรียกว่า "ทินฮุ่ง"
 
คนไทยเรียกว่า "พระเจ้า"
 
ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา
หนังสือพิมพ์และทีวีได้รายงานข่าวที่น่าเศร้าเกิดขึ้นในประเทศมาเลเซีย
(ซึ่งประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม)
เมื่อรัฐบาลประกาศอนุญาตให้ชาวคริสต์เรียกพระนามพระเจ้าของตนเองว่า
"อัลเลาะห์" ได้ เท่านั้นแหละครับเกิดปฏิกิริยาต่อต้านอย่างใหญ่หลวงทันที
(ที่จริงได้มีการใช้พระนามนี้มานานแล้ว
เพียงแต่ไม่ได้เปิดเผยอย่างเป็นทางการเท่านั้น)
 
ผู้คนไม่พอใจและลุกฮือขึ้น
เพราะไม่อยากให้ชาวคริสต์ไปใช้พระนามของพระเจ้าร่วมกับเขา!
 
โบสถ์ของชาวคริสต์ถูกทุบ เผา ทำลาย และถูกขว้างด้วยระเบิดเพลิง
ขณะที่เขียนอยู่นี้คริสตจักรถูกทำร้ายไปแล้ว ๑๗ แห่ง
พี่น้องชาวคริสต์จำนวนมากต้องอยู่ท่ามกลางความวิตกและหวาดกลัว
ไม่มีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน
 
มีคำกล่าวว่า "โลกของเราทุกวันนี้
มนุษย์มีศาสนามากพอที่จะทำให้ฆ่ากันได้
แต่มีไม่มากพอที่จะทำให้รักกันได้!"
 
หลายฝ่ายวิตกว่าจะลุกลามเป็นความขัดแย้งใหญ่โต และกลายเป็น
"สงครามศาสนา" รอบใหม่ไป
 

ที่จริงปัญหาความขัดแย้งระหว่างศาสนาคริสต์กับมุสลิมในมาเลเซียสามารถแก้ไข
โดยยึดถือตามหลักคำสอนของพระคัมภีร์ พระเยซูคริสต์ตรัสว่า
"จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง" (มธ. ๒๓.๓๗-๓๘) ถ้าเรารักเพื่อนบ้าน
แน่นอน เราย่อมไม่ทำร้ายหรือทำลายผู้อื่น พระองค์ทรงสอนอีกว่า
"ฝ่ายเราบอกแก่ท่านว่า
จงรักศัตรูของท่านและอธิษฐานเผื่อผู้ที่ข่มเหงท่าน" (มธ. ๕.๔๓)
 
เปาโลก็บอกแก่ผู้เชื่อว่า "ส่วนการให้เกียรติแก่กันและกันนั้น
จงถือว่าคนอื่นดีกว่าตน" (รม. ๑๒.๑๐) นี่ก็เช่นกัน
หากเราถือว่าตนเองดีกว่าคนอื่นซะแล้ว
ก็ย่อมจะยกตนข่มท่านและพูดจากันไม่รู้เรื่อง พระคัมภีร์ยังบอกอีกว่า
"จงอวยพรแก่คนที่เคี่ยวเข็ญท่าน จงให้พร
อย่าแช่งด่าเลย...อย่าทำชั่วตอบแทนความชั่วแก่ผู้หนึ่งผู้ใดเลย
แต่จงมุ่งกระทำสิ่งที่ใครๆเห็นว่าดี" (รม. ๑๒.๑๒.๑๔,๑๗)
 
เปโตรได้บอกถึงจุดประสงค์ที่พระเจ้าทรงเรียกคริสเตียนมา
ไม่ใช่เพื่อการต่อสู้และรับคำแช่งสาป "อย่าทำการร้ายตอบแทนการร้าย
อย่าด่าตอบการด่า แต่ตรงกันข้ามจงอวยพรแก่เขา
ด้วยว่าพระองค์ได้ทรงเรียกท่านให้กระทำเช่นนั้น
เพื่อท่านจะได้รับพระพร" (๑ ปต. ๓.๙)
 
วิธีการแก้ไขในเรื่องนี้
 
ประการแรก ถ้าเขาไม่อยากให้เราใช้พระนามว่า "อัลเลาะห์"
ในการเรียกชื่อของพระเจ้า เราคริสเตียนก็ไม่ต้องใช้
เลี่ยงไปใช้พระนามอื่นแทนเสียก็สิ้นเรื่อง!
 
โลกนี้ไม่ได้จำกัดด้วยภาษา จนกระทั่งจำเป็นต้องมาใช้คำเดียวกัน
 
อย่าให้เราต้องมาขัดแย้งและทำลายกันด้วยแค่ชื่อของพระเจ้าเลยครับ
 
ประการที่สอง อย่าต่อสู้กัน แต่จงวางเฉย เหมือนที่คนพูดไทยพูดว่า
"แพ้เป็นพระ" นั่นแหละ
 
ประการที่สาม อธิษฐานเผื่อและให้อภัย
เหมือนดังที่พระเยซูทรงอธิษฐานเมื่อทรงอยู่บนไม้กางเขน พระองค์อธิษฐานว่า
"ขอทรงโปรดให้อภัยเขา เพราะเขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไรลงไป"
 
ประการที่สี่ ขอให้ชาวคริสต์ในมาเลเซียจงอดทนต่อความทุกข์ยากลำบาก
ในการถูกกดขี่ข่มเหง
เพราะเวลานี้เป็นช่วงของการทดสอบความเชื่อและหล่อหลอมจิตวิญญาณของพวกท่านอยู่
พระคัมภีร์บอกว่า "เพราะเราเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อแล้ว
เราจึงมีสันติสุขในพระเจ้า ทางพระเยซูคริสตเจ้าของเรา
เราชื่นชมยินดีในความทุกข์ยาก
เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากนั้นทำให้เกิดความอดทน
ความอดทนทำให้เห็นว่าเราเป็นคนที่พระเจ้าใช้การได้" (รม. ๕.๑-๔)
 
ประการที่ห้า มั่นใจว่าจะมีสิ่งที่ดีเกิดขึ้นในอนาคตอย่างแน่นอน
ตามพระสัญญาที่ว่า
"พระเจ้าทรงช่วยผู้ที่รักพระองค์ให้เกิดผลอันดีในทุกสิ่ง
คือคนทั้งปวงที่พระองค์ทรงเรียกมาตามพระประสงค์ของพระองค์" (รม. ๘.๒๘)
 
คริสเตียนที่รัก
ยังมีคำอีกมากมายก่ายกองที่จะนำมาเรียกพระนามของพระเจ้าได้
เช่นในภาษาฮีบรูมีพระนามเยโฮวาห์ พระนามเอล เอลชชัดดาย
หรือเอลโลฮิมและอีกหลายต่อหลายพระนาม ในภาษาไทยก็มีพระนามพระเจ้า
องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าเหนือหัว ผู้สูงสุด
กษัตริย์แห่งสวรรค์ ฯลฯ ซึ่งแล้วแต่เราจะนำมาใช้ได้ตามโอกาสและความเหมาะ
 
เหมือนในประเทศไทยสมัยหนึ่ง นิกายคาทอลิกได้นำคำว่า "พระสงฆ์
สามเณร บิณฑบาต" มาใช้และเกิดแรงต้านจากชาวพุทธบางกลุ่ม
และมีการใช้คำเหล่านี้ในพระคัมภีร์ฉบับประชานิยมด้วย
ตอนหลังซาๆไปไม่เห็นใช้คำทับศัพท์ของชาวพุทธอีก
เพราะชาวไทยที่เป็นคริสต์เองก็ไม่อยากจะไปใช้คำที่ "สวมรอย"
ศาสนาอื่นเช่นกัน ต่อมาก็เห็นมีการเปลี่ยนแปลงชื่อต่างๆ
เช่นจากยะซายามาเป็นอิสยาห์ ยิระมายาเป็นเยเรมีย์ มัทธายมาเป็นมัทธิว
โยฮันมาเป็นยอห์น ฯลฯ
 
แม้กระทั่งปัจจุบันการเปลี่ยนชื่อพระเจ้า(ในพระคัมภีร์ภาษาไทย)
มาเป็น "ยาเวห์" นี่ไม่ได้เปลี่ยนเพราะ การต่อต้านและข่มเหง
แต่เป็นการเปลี่ยนโดยไม่มีเหตุผลอันควรมารับรอง
ซึ่งก็น่าสงสัยอยู่เหมือนกัน เช่นที่สมาคมพระคริสตธรรมไทยกำลังทำอยู่
 
แต่ไหนแต่ไรมา เราใช้คำว่า "พระเจ้า" มาตลอดนับร้อยๆปี
เป็นที่เข้าใจได้ในหมู่คนไทยว่า คำนี้หมายความว่าอะไร
แต่จู่ๆวันหนึ่งก็มีการบัญญัติคำใหม่ขึ้นว่า "ยาเวห์"
ซึ่งคำนี้มาจากภาษาฮีบรูที่แปลว่า "พระเจ้า" นั่นแหละ
หลายคนก็ให้สงสัยว่า เปลี่ยนทำไม? เพราะคำเดิมมีความหมายที่ดีอยู่แล้ว!
 
คริสเตียนครับ เราควรตระหนักว่า
ถ้อยคำอะไรที่มันก่อเกิดความขัดแย้งในกลุ่มชน
เราควรจะพิจารณาเปลี่ยนไปใช้อย่างอื่นมีความหมายอย่างเดียวกันหรือคล้ายคลึงและใช้แทนกันได้
เพื่อเราจะอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข
และจะมีโอกาสนำข่าวประเสริฐของพระเยซูเข้าไปในยังกลุ่มชนนั้น
โดยปราศจากอุปสรรคขัดขวาง
และเพื่อนำคนเหล่านั้นมาถึงความรอดและสันติสุขในพระคริสต์.

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #212: 2 ก.พ. 10, 10:11 น

วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2553 มติชนออนไลน์
 
ผลจัดอันดับชี้"ออสเตรเลีย"เป็นคนบาปที่สุดในโลก-สหรัฐ จอมตะกละ
เกาหลีใต้ติดแชมป์"ราคะ"
 
เว็บไซต์"นิวส์ คอม"ของออสเตรเลีย รายงานว่า นิตยสาร"Focus"ของอังกฤษ
ได้ทำการจัดอันดับประเทศที่ติดกลุ่มทำบาป 7 ประการ มากที่สุดในโลก
จากจำนวน 35 ประเทศ พิจารณาจากพฤติกรรมของประชากรและแนวโน้มของประเทศนั้น
ๆ โดยพบว่า ชาวออสเตรเลีย เป็นประเทศที่ติดอันดับเป็นคนบาปที่สุดในโลก
โดยติดอันดับหนึ่งในบาปประเภทอิจฉา และติดอันดับสาม ในบาปประเภท ราคะ
และตะกละ ขณะที่ประเทศอื่น ๆ ในกลุ่มสำรวจ ที่ติดอันดับหนึ่งของการทำบาป
7 ประการอื่น ๆ ได้แก่ เกาหลี (ราคะ)สหรัฐ(ตะกละ)เม็กซิโก(โลภะ)ไอซ์แลนด์
(เกียจคร้าน และยะโส) แอฟริกาใต้(โทสะ)และออสเตรเลีย (อิจฉา)
 
ด้านผู้เชี่ยวชาญด้านสังคมวิทยาระบุว่า สหรัฐ แคนาดา และออสเตรเลีย
ล้วนเป็นประเทศที่มีประชากรอ้วนที่สุดของโลก
ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่ประเทศเหล่านี้จะติดอันดับหนึ่งในบาป 7
ประการตามพระคัมภีร์ไบเบิล

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #213: 9 ก.พ. 10, 12:26 น

เหตุบังเอิญหรือน้ำพระทัย
 
นำเสนอโดย... สิริโรจนา
 
 
บิดาของคุณแม่ข้าพเจ้าทำงานเป็นช่างไม้
วันหนึ่งคุณตาทำลังไม้สำหรับใส่เสื้อผ้าบริจาคให้โบสถ์เป็นการกุศล
เพื่อส่งไปช่วยเหลือสถานกำพร้าแห่งหนึ่งในประเทศจีน
 
ระหว่างทางกลับบ้าน ท่านเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อเพื่อควานหาแว่นตา
แต่ไม่เจอ
เมื่อทบทวนความทรงจำ ท่านแน่ใจว่า
แว่นตาได้หลุดออกจากกระเป๋าเสื้อโดยไม่รู้ตัวหล่นเข้าไปในลังไม้อันหนึ่ง
ซึ่งท่านได้ตอกตะปูปิดเสร็จเรียบร้อย
เป็นแว่นตาใหม่เอี่ยมพึ่งซื้อจากร้านกำลังเดินทางไปเมืองจีน
 
สมัยนั้นเกิดข้าวยากหมากแพง เงินทองขัดสน คุณตามีลูกทั้งหมด 6 คน
เช้าวันนั้น
ท่านได้จ่ายเงินประมาณหนึ่งพันบาทเพื่อซื้อค่าแว่นตาใหม่
ท่านหัวเสียอารมณ์ไม่ดีที่แว่นตาคู่ใหม่ได้สูญหาย
ท่านขับรถกลับบ้านอย่างหงุดหงิด และบ่นกับพระเจ้าว่า "ไม่ยุติธรรมเลย
ลูกได้สละเวลาและเงินเพื่องานกุศล แล้วก็เกิดเรื่องอย่างนี้"
 
หลายเดือนผ่านไป ผู้ดูแลสถานกำพร้าในจีนแห่งนั้นได้กลับมายังอเมริกา
เขาอยากไปเยี่ยมเยียนทุกโบสถ์
ที่ส่งสิ่งของและเงินไปช่วยเหลือเขาในประเทศจีน
ฉะนั้น วันอาทิตย์หนึ่งเขาได้มาปราศรัยที่โบสถ์เล็ก ๆ
ของคุณตาในเมืองชิคาโก
 
เขาเริ่มต้นด้วยการขอบคุณพี่น้องคริสตชนที่ให้ความช่วยเหลือแก่สถานกำพร้าที่ตนดูแลอยู่อย่างเสมอต้นเสมอปลาย
และพูดว่า "แต่ สิ่งสำคัญที่สุด
ข้าพเจ้าต้องขอบคุณสำหรับแว่นตาที่ท่านอุตส่าห์ส่งไปให้เมื่อปีที่แล้ว
ข้าพเจ้ากำลังต้องการอยู่พอดี"
 
: )

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #214: 14 ก.พ. 10, 15:13 น

ความสำคัญในการวางแผนงาน
โดย ศจ.ดร.ธีระ เจนพิริยประยูร
 
 
การวางแผนงานมีความสำคัญมากต่องานทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นงานทั่วไปหรืองานของคริสตจักรหากต้องการจะให้งานที่ทำเกิดผลสูงสุดแล้ว
คำกล่าวที่ว่า "ถ้าคุณล้มเหลวในการวางแผน
คุณก็กำลังวางแผนที่จะล้มเหลว" ( If you fail to plan, you are planning
to fail) น่าจะเป็นคำกล่าวที่ถูกต้อง
 
การวางแผนทำให้เรามีจุดหมายปลายทางที่ชัด มีทิศทางในการทำงาน
มียุทธวิธีขั้นตอนต่างๆรวมทั้งการสรรหาทรัพยากรที่จำเป็น การตรวจสอบดูแล
การกำหนดบุคลากร เวลา เพื่อจะทำให้แผนงานนั้นบรรลุเป้าหมาย
 
พระเจ้าของเราทรงเป็นนักวางแผน
เมื่อพระองค์ทรงให้ผู้นำอิสราเอลสร้างพลับพลา
พระเจ้ามิได้ทรงให้พวกเขาลงมือทำทันที
แต่ทรงบอกแผนงานที่ละเอียดมากให้แก่ผู้นำอิสราเอล
พร้อมทั้งทรงจัดเตรียมบุคคลากรที่เหมาะสมในการก่อสร้างด้วย
 
พระธรรมสุภาษิตหลายข้อสนับสนุนการวางแผน เช่น
"แผนงานของดวงความคิดเป็นของมนุษย์ แต่คำตอบของลิ้นมาจากพระเจ้า" (สภษ.
16: 1 ดู15: 22, 16: 3, 9)
 
พระเยซูคริสต์ทรงมีการวางแผน
เมื่อพระองค์ทรงมอบพระมหาบัญชาของพระองค์ให้แก่พวกสาวก (มัทธิว 28:18-20)
จากพระมหาบัญชาเราเห็นจุดประสงค์ที่ชัดเจน
ขั้นตอนในการบรรลุจุดประสงค์และทรัพยากรที่จำเป็นในการสร้างสาวก
 
หากเราศึกษาการทำงานของอาจารย์เปาโล
จะสังเกตได้ว่าท่านก็วางแผนชัดเจนในการเดินทางประกาศของท่าน เช่น
ความตั้งใจอันแน่วแน่ของท่านที่จะไปยังเยรูซาเลม
ในการเดินทางประกาศเที่ยวที่ 3 แม้จะมีการคัดค้านจากพี่น้องคริสเตียน
(กิจการ 21:1-14) การเดินทางไปกรุงโรมและประเทศสเปน (โรม15:24) เป็นต้น
 
การวางแผนงานไม่ได้หมายความว่าเราไม่พึ่งการทรงนำของพระวิญญาณ
การวางแผนที่ดีและถูกต้องของคริสเตียนควรเป็นการวางแผนโดยการพึ่งการทรงนำของพระวิญญาณและฟังเสียงตรัสของพระวิญญาณอย่างใกล้ชิดเสมอ
 
สิ่งที่ผมเป็นห่วงก็คือบางครั้งอาจมีคนที่อ้างว่า
"แล้วแต่พระวิญญาณทรงนำ" แล้วไม่ใช้ความคิดการพิจารณาอย่างสุขุมรอบคอบ
และการอธิษฐานอย่างเพียงพอ จนกลายเป็นการไม่รับผิดชอบ
ขาดความเอาใจใส่ปฏิเสธสติปัญญาที่พระเจ้าทรงประทานจนสิ่งที่จะทำมิได้เป็นการทรงนำของพระวิญญาณอย่างแท้จริง
และนำไปสู่ความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
 
แน่นอนเราต้องมีแผนงาน แต่ถ้าเราพึ่งในการทรงนำของพระวิญญาณอย่างแท้จริง
เราต้องพร้อมจะปรับเปลี่ยนดัดแปลงและยืดหยุ่น
หากพระวิญญาณทรงโปรดนำให้เราทำแตกต่างจากแผนงานที่ได้วางไว้แล้ว
 
เหมือนอาจารย์เปาโลที่พระวิญญาณทรงห้าม มิให้ไปประกาศที่แคว้นเอเชีย
ตามแผนงานเดิม แต่ทรงเปิดประตูใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิมให้
โดยให้ไปที่แคว้นมาซิโดเนีย (กิจการ 16:6-10)
 
ฉะนั้น การวางแผนจึงไม่ได้ขัดกับการทรงนำของพระวิญญาณ แต่ขอให้ระมัดระวัง
เมื่อเราพูดว่า "แล้วแต่การทรงนำของพระวิญญาณ"
 
บทความจากคริสตจักรใจสมาน
 
ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 237 วันที่ 12-18
ธันวาคม พ.ศ. 2552 หน้า 25 คอลัมน์ พระวจนธรรม โดย ศจ.ดร.ธีระ
เจนพิริยประยูร
 
 
https://www.dailyworldtoday.com/columblank.php?colum_id=31655

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #215: 21 ก.พ. 10, 14:24 น

มิตรภาพบรรเทาทุกข์
โดย ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์
 
 
"มิตรภาพ ทวีความยินดีเป็นสองเท่า
และทอนความโศกเศร้าให้ลดลงเหลือเพียงครึ่งหนึ่ง"("Friendship doubles joy
and halves grief") - Egyptian Proverb -
 
ในทุกๆที่ที่มีคริสเตียน จะมีเสียงเพลงที่ซาบซึ้งตรึงใจซึ่งพรรณนาถึง
"มิตรภาพ" และเป็นที่รู้จักชื่นชอบกันทั่วโลกบทหนึ่งคือเพลง
"มีสหายเลิศคือพระเยซู" (What Friend We Have In Jesus)
 
ผู้ประพันธ์บทเพลงชื่อก้องโลกนี้คือ โจเซฟ สกรีเวน (1820-1886)
ผู้กลั่นกรองบทเพลงไพเราะบทนี้ออกมาจากหัวใจที่เจ็บปวดรวดร้าว
เพราะท่านต้องสูญเสียคู่หมั้นไปถึง 2 คน
 
และมีแต่มิตรภาพของพระเยซูคริสต์เท่านั้นที่ค้ำจุนท่านให้อยู่ได้
 
โจ เซฟ เมคลิคอท สกรีเวน เกิดที่เมืองแบนบริดจ์ บนเกาะไอร์แลนด์
ท่านจบปริญญาตรีด้านอักษรศาสตร์ และพบรักกับหญิงสาวสวยผู้หนึ่ง
จนได้กำหนดวันวิวาห์ แต่คืนก่อนวันแต่งงาน
เจ้าสาวกลับประสบอุบัติเหตุจมน้ำเสียชีวิต ทำให้ท่านเสียใจอย่างมาก
 
จาก นั้นมาท่านก็เกิดปัญหาสุขภาพ
และเพื่อนฝูงได้ละทิ้งท่านไป...แต่ในท่ามกลางสถานการณ์ที่ย่ำแย่เหล่านั้น
ท่านได้สัมผัสถึงความรักของพระเยซูคริสต์ผู้ที่ท่านศรัทธา
 
ต่อมาท่าน ได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศแคนาดา
และที่นั่นเองท่านได้ประพันธ์บทเพลง "มีสหายเลิศคือพระเยซู"
เพื่อปลอบใจตัวเอง และมารดาของท่าน ท่านได้ช่วยเหลือคนยากจน
และคนพิการด้วยใจโอบอ้อมอารี ในเวลาต่อมาท่านได้พบรักใหม่ที่นี่
แต่แล้วความรักของท่านก็ไม่สมหวังอีก
เพราะคนรักของท่านเธอล้มป่วยและเสียชีวิตลง! แต่ท่านกลับเล่าว่า
ไม่ว่าท่านจะขมขื่นมากมายสักเพียงใดก็ตาม
ท่านกลับสัมผัสได้ถึงมิตรภาพที่แท้จริงของพระเยซูคริสต์ผู้ทรงสถิตเคียงข้าง
ท่านอยู่เสมอมา ทั้งยามสุข
และยามทุกข์เป็นเหตุให้ความทุกข์เศร้าโศกของท่านลดลงไปมากกว่าครึ่ง!
 
และ
ความสัมพันธ์อันสนิทแน่นของท่านโยเซฟกับองค์พระเยซูคริสต์ยิ่งทำให้ท่าน
สามารถกล่าวได้อย่างมั่นใจเหมือนกับที่อัครฑูตเปาโลได้เคยกล่าวไว้ว่า ..."ใครจะให้เราขาดจากความรักของพระคริสต์ได้เล่า
จะเป็นความทุกข์หรือความยากลำบาก
หรือการเคี่ยวเข็ญหรือ...แต่ว่าในเหตุการณ์ทั้งปวงเหล่านี้
เรามีชัยเหลือล้นโดยพระองค์ผู้ทรงรักเราทั้งหลาย" (โรม 8:35, 37)
 
ดัง นั้น หากวันนี้คุณมีพระคริสต์เป็นสหายของคุณอย่างแท้จริง
คุณจะไม่จมอยู่ในความทุกข์โดยลำพังอีกไปเป็นแน่
เพราะว่าพระองค์จะไม่นิ่งดูดาย
พระองค์จะร่วมแบ่งเบาความทุกข์นั้นของคุณอย่างแน่นอน...เชื่อไหมครับ?
 
----- ----- ----- ----- ----- ----- -----
 
ปราศจาก มิตร กลางวันก็มืดมิด แต่ในท่ามกลางมวลมิตร
กลางคืนก็สว่างไสว" (Without my friends the day is dark, but in their
company the night is luminous.) - Mose Ibn Ezra - (1060-1135)
 
ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 242 วันที่ 16-22 มกราคม
พ.ศ. 2553 หน้า 25 คอลัมน์ พลังชีวิต โดย ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #216: 17 มี.ค. 10, 10:57 น

คิดอย่างบัณฑิต โดย บัณฑิต ดาแว่น ตอน...
 
วันพิพากษา
 
 
ท่ามกลางกระแสความร้อนของอากาศและการเมืองไทย
หลังการพิพากษาตัดสินยึดทรัพย์ก้อนใหญ่
ก็ยังมีเหตุการณ์ป่วนเมืองและการระดมมวลชนเพื่อต่อสู้กันทางการเมือง
สร้างความหวาดระแวงและส่งผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ การท่องเที่ยว
เศรษฐกิจ ฯลฯ นานวันยิ่งดูเหมือนจะหาทางออกยากมากขึ้น
 
ยังมีการพิพากษาที่ยิ่งใหญ่กว่านี้หลายเท่า นั่นคือ
การพิพากษาครั้งสุดท้าย ที่พระเจ้าองค์ผู้ยิ่งใหญ่ทรงเป็นผู้พิพากษา
และทรงมีคำพิพากษาที่เด็ดขาดไม่อาจจะโต้แย้ง หรืออุทธรณ์ใดๆได้อีก
ทั้งก่อนและหลังการพิพากษา เหตุการณ์ที่ตามมาจะอยู่ภายใต้สิทธิอำนาจ
และเป็นไปตามคำตัดสินทุกประการ
 
เหตุการณ์วันพิพากษาจะเกิดขึ้นเมื่อใด ไม่มีใครทราบ
นอกจากพระบิดาเท่านั้น แต่อะไรจะเกิดขึ้น ผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร
พอจะทราบได้จากหลักฐานในพระคัมภีร์ โดยมาตรฐานการพิพากษา คือ
หากผู้ใดเชื่อและไว้วางใจในพระเยซูจะไม่ถูกพิพากษาลงโทษ (ยน. 3:18)
พระบิดามอบหน้าที่ผู้พิพากษาแก่พระบุตร
และการพิพากษาเป็นด้วยความยุติธรรม (ยน. 5:22- 30)
ส่วนกระบวนการพิพากษาอาจมีหลายขั้นตอน เช่น
การพิพากษาประชาติเพื่อแยกผู้เชื่อออกจากผู้ไม่เชื่อ (มธ.25.31-46)
การพิพากษาผู้เชื่อเพื่อให้ประทานบำเหน็จรางวัล
(มธ.25.14-30,1คร.3.11-16)
และการพิพากษาสุดท้ายที่พระที่นั่งสีขาวเพื่อนำผู้ไม่เชื่อสู่นรกนิรันดร์
(วว.20.11-15)
 
แม้ว่าจะมีความเชื่อเกี่ยวกับการพิพากษาหลายทัศนะทั้งแบบครั้งเดียวและหลายครั้ง
แต่สิ่งที่เชื่อเหมือนกันอย่างไม่ต้องสงสัยคือ จะมีการพิพากษาแน่นอน
โดยทุกคนจะต้องให้การของตนต่อพระเยซูผู้พิพากษา (รม3.19)
ผู้ใดไม่กลับใจจะถูกพิพากษาให้รับโทษในบึงไฟนรกนิรันดร์ตามระดับความผิด
(วว.20.12,รม.2.5-7)
ส่วนผู้เชื่อจะถูกพิพากษาแต่เพื่อประทานบำเหน็จตามการกระทำ (2คร.5.10
,วว.11.18) ทั้งซาตานและสมุนของมันก็จะถูกทิ้งลงในบึงไฟนรก (2ปต.4,ยด.6)
โดยพระเจ้าให้ผู้เชื่อเป็นผู้ช่วยในการพิพากษา(1คร.6.2-3
,วว.20.4)ร่วมกับอัครสาวก 12 คนและคนอิสราเอล 12 เผ่าด้วย
(มธ.19.28,ลก22.30)
 
พระสัญญาของพระเจ้าสำหรับผู้เชื่อนั้นยังมั่นคงเสมอคือ
จะได้อยู่ในเมืองบรมสุขเกษมและเข้าในแผ่นดินสวรรค์
ร่วมครอบครองกับพระเจ้าตลอดไป เวลานั้นจะเต็มไปด้วยพระสิริของพระเจ้า
และ... "พระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกๆหยดจากตาของเขา
ความตายจะไม่มีอีกต่อไป การคร่ำครวญ การร้องไห้
และการเจ็บปวดจะไม่มีอีกต่อไป เพราะยุคเดิมนั้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว"
(วว.21.4)
 
 
 
ส่วนคนที่ไม่เชื่อนั้นปลายทางของเขาคือความพินาศนิรันดร์
หากนึกถึงภาพความทนทุกข์ทรมานของผู้คนที่ต้องถูกพิพากษาให้ตกลงในบึงไฟนรก
ซึ่ง ณ ที่นั่นมีแต่การร้องไห้ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
เป็นบึงไฟกำมะถันไม่รู้ดับ ตัวหนอนยังยั่วเยี้ย
เป็นความทุกข์ทรมานแบบนิรันดร์ ชนิดที่ว่าอยากตายแต่ตายไม่ได้
อยากหนีแต่หนีไม่พ้น ทั้งๆที่พระเจ้าก็ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ช้านาน
เพราะไม่ประสงค์ให้ใครพินาศ (2 ปต. 3:9)
แต่สุดท้ายในวันพิพากษาก็ไม่มีโอกาสอีกแล้ว
 
 
หน้าที่และท่าทีของผู้เชื่อควรเป็นอย่างไร ?
แม้ว่าจะมีความชื่นชมยินดีและฉลองอย่างยิ่งใหญ่ในแผ่นดินสวรรค์เมื่อคนบาปคนหนึ่งกลับใจใหม่และไว้วางใจในพระเยซูแล้ว
แต่เราไม่ควรกระหยิ่มยิ้มย่องว่า "ข้ารอดแล้ว" เท่านั้น
ควรอย่างยิ่งที่จะเป็นเหมือนพระทัยของพระเยซูที่สงสารประชาชนและหาวิธีที่จะช่วยเขา
(มธ.9.36) เหมือนท่านเปาโลที่ปรารถนาให้เพื่อนร่วมชาติและทุกคนรอดด้วยการพยายามทุกวิถีทาง
(รม.11.14 ,1คร.9.22-23)
 
บางครั้งเราอาจจะถูกกดขี่ข่มแหง เอารัดเอาเปรียบ
หรือถูกกระทำที่ไม่ดีจากบางคน
ก็ขอให้เป็นหน้าที่ของพระเจ้าที่จะพิพากษาคนเหล่านั้น
(2ธส.1.4-8)และเชื่อมั่นในความยุติธรรมของพระองค์
พร้อมทั้งหาวิธีช่วยคนเหล่านั้น
ที่จะได้อยู่ในแผ่นดินของพระเจ้าร่วมกันต่อไปดีหรือไม่ ?
เพราะเมื่อถึงวันพิพากษาสุดท้ายเราจะได้รับมงกุฎแห่งความยินดี (1ธส.2.19)
ได้นั่งใกล้ชิดพระบาทและรับคำชมจากพระเจ้า (1คร.4.5)
ซึ่งเป็นบำเหน็จที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต เกินคุ้มจากความทุกข์ที่เราเคยเผชิญมา
 
 
ว่าแต่ว่า...คุณและผมพร้อมที่จะให้ถึงวันแห่งการพิพากษาแล้วหรือยัง ?
 
 
แหล่งอ้างอิง :
 
ดอน เฟล็มมิ่ง (1991) "สารานุกรมพระคริสตธรรมคัมภีร์" เล่ม 1 กรุงเทพ
คริสเตียนศึกษาแบ๊บติสต์
 
ศิลป์ชัย เชาว์เจริญรัตน์ (2550)
"หลักความเชื่อคริสเตียนและศาสนศาสตร์ระบบ" กรุงเทพ
คริสเตียนศึกษาและพัฒนาคริสตจักร
 
เฮ็นรี่ แคลเรนซ์ ทีเซ่น (1995) ชุมแสง-วรรณภา เรืองเจริญสุข:ผู้แปล
"ศาสนศาสตร์ระบบ" กรุงเทพ กนกบรรณสาร
 
 
E-mail: bandhitda***

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #217: 23 มี.ค. 10, 10:30 น

 
ถ้อยคำที่ค้ำชูมิตรภาพ
โดย ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์
 
 
"มิตรภาพส่วนมากที่ดำรงอยู่อย่างยั่งยืน ซื่อสัตย์ และเต็มใจเสียสละ
มักตั้งอยู่บนรากฐานที่แข็งแกร่งแห่งถ้อยคำที่เมตตา" ("Many a friendship-
long, loyal and self-sacrificing-rested at first upon no thicker a
foundation than a kind word.) - Frederick F. Faber -
 
คนที่พูดจาไพเราะ อ่อนโยน อ่อนหวาน และมีเมตตาคุณ มักจะไม่ขาดเพื่อน
 
ตรงข้ามกับคนที่พูดจากระโชกโฮกฮาก หยาบคาย และไร้น้ำใจ
มักจะสูญเสียมิตรสหาย
 
คำพูดทำให้เราได้เพื่อน แต่คำพูดก็อาจทำให้เราเสียเพื่อนได้เช่นกัน
 
ฉะนั้น เวลาจะพูดจะจาอะไรกับเพื่อนของเราต่อหน้า
หรือเล่าเรื่องอะไรเกี่ยวกับเพื่อนของเราให้คนอื่นฟังลับหลัง
ต้องไตร่ตรองใคร่ครวญให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้นมิตรภาพจะพัง
 
ขอให้ระลึกถึงคำเตือนสติในพระธรรมสุภาษิตที่ว่า "บุคคลผู้ให้อภัยการทรยศ
ก็มุ่งจะสร้างมิตรภาพ แต่คนปากโป้งจะทำลายความเป็นมิตร" (สุภาษิต 17:9)
 
คำว่า "ปากโป้ง" ในที่นี้หมายความว่า "นำเรื่องเดิม (ที่เคยผิดพลาด)
มาพูดซ้ำ" โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่เคยผิดใจหรือผิดหูกันมาก่อน
 
ไม่มีใครชอบให้คนอื่นขุดเอาเรื่องความผิดพลาด
หรือความบกพร่องของเขาที่กลบฝังไว้แล้ว
ขึ้นมาโพนทะนาให้คนอื่นรับรู้อีกหรอก จริงไหมครับ?
 
ดังนั้น เรื่องใดที่เคยสะสางกันไปแล้ว อย่านำเอากลับมาสู่วงสนทนาอีก
ไม่ว่าจะวงเล็กหรือวงใหญ่ จะต่อหน้าหรือลับหลัง
หากไม่อยากให้มิตรภาพที่พยายามรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ต้องปลิวกระจายหายไปอีกครั้งแบบถาวร
 
และหากว่า "มิตรภาพ" ของเราจะเสียหายไปบ้างเพราะคำพูดที่ไร้เมตตา
ไม่ว่าจะของเราหรือของเขา
ก็ขอให้เราเป็นคนแรกที่รีบซ่อมมิตรภาพนั้นโดยด่วน
ด้วยถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยเมตตาคุณ ด้วยคำขอโทษ และคำให้อภัยอย่างจริงใจ
 
วันนี้ มีผู้ใดบ้างหรือไม่ที่กำลังรอคอย "ถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยความเมตตา"
จากคุณ
เพื่อที่จะซ่อมแซมมิตรภาพที่แตกหักไปให้กลับคืนสู่สภาพดีอีกครั้ง?...แล้วทำไมคุณยังรีรออยู่?
 
อย่าตระหนี่ถ้อยคำที่ดีเหล่านั้นเลย เห็นด้วยไหมครับ?
 
----- ----- ----- ----- ----- ----- ----- ----- -----
 
"อย่าเก็บคำพูดแห่งความรักชื่นชมของคุณที่มีต่อเพื่อนของคุณ
จนกระทั่งเขาตายจากไปอย่าจารึกมันไว้บนหลุมฝังศพของพวกเขา
จงพูดบอกเขาให้รับรู้ ณ บัดนี้เลยจะดีกว่า" (Do not save your loving
speeches for your friends till they are dead ; Do no t write then on
their tombstones, speak them rather now instead.) - Anna Cummins -
 
ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 244 วันที่ 30 มกราคม -
5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 หน้า 25 คอลัมน์ พลังชีวิต โดย ศจ.ธงชัย
ประดับชนานุรัตน์

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #218: 31 มี.ค. 10, 12:17 น

"วันอีสเตอร์"
 
"วันอีสเตอร์" ถือเป็นวันสำคัญวันหนึ่งของผู้นับถือศาสนาคริสต์
โดยเป็นวันแห่งการฟื้นคืนพระชนม์ชีพขององค์พระเยซูคริสต์
 
การฉลองวันอีสเตอร์ โดยทั่วไปจะฉลองในวันอาทิตย์
คริสตชนจะไปรวมตัวกันและเฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนาน
มีการร้องเพลงนมัสการพระเจ้า รับประทานอาหารเช้าร่วมกัน
บางแห่งก็จะมีการเล่นเกมส์ระบายสีบนไข่และนำไปซ่อนให้เด็กๆหรือหนุ่มสาวค้นหาอย่างสนุกสนาน
 
คนโบราณในประเทศตะวันตกเชื่อกันว่าไข่เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตเพราะกำลังจะมีชีวิตใหม่เกิดขึ้น
จึงได้มีการใช้ไข่เป็นสัญลักษณ์ของวันอีสเตอร์ นอกจากนี้ กระต่าย
และดอกลิลลี่ ยังเป็นอีกสัญลักษณ์ของวันอีสเตอร์ด้วย

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #219: 6 เม.ย. 10, 10:47 น

หัวหอกแห่งการฟื้นฟู?
 
โดย ประพันธ์ หน่อราช (pnawrat@gmail.com)
 
(*หากอ่านแล้วขาดตอนโปรดคลิกที่หัวข่าวเพื่ออ่านเรื่องเต็ม)
 
ในหลายสิบปีที่ผ่านมา มีคำพยากรณ์มากมายที่บอกว่า
การฟื้นฟูครั้งใหญ่จะเกิดขึ้นในประเทศไทย
โดยไฟแห่งการฟื้นฟูจะถูกจุดขึ้นที่ภาคเหนือก่อนแล้วแพร่ลามไปทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ
การเปิดเผยโดยพระวิญญาณของพระเจ้าในเรื่องนี้ เกิดขึ้นย้ำๆ
ซ้ำกันหลายครั้ง
จนเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางทั่วไปในท่ามกลางคริสตชนทั้งหลายราวกับเป็นข้อเท็จจริงฝ่ายวิญญาณไปแล้ว
 
ประกอบกับ เมื่อพิจารณาข้อมูลเชิงประวัติศาสตร์
เหตุการณ์ที่คริสเตียนไทยคนแรกได้ยอมตายเพราะความเชื่อ
เกิดขึ้นที่บ้านแม่ปูคา อำเภอสันกำแพง เชียงใหม่ และข้อมูลเชิงสถิติพบว่า
จังหวัดที่มีจำนวนคริสตจักรมากที่สุดในประเทศไทยนั้นคือเชียงใหม่
(รองลงมาคือกรุงเทพฯ และเชียงราย)
เมื่อมองโดยภาพรวมแล้วภาคเหนือจึงเป็นชุมชนคริสเตียนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
 
องค์ประกอบเหล่านี้ ทำให้ผู้เชื่อทั้งในท้องถิ่น และทั่วประเทศ
และแม้กระทั่งบรรดามิชชั่นนารีที่เกี่ยวข้องต่างกำลังคาดหวังที่จะเห็นการฟื้นฟูเกิดขึ้นในยุคสมัยของตน
 
คำถามข้อใหญ่คือ จะเกิดขึ้นเมื่อไหร่? และในรูปแบบใด?
 

ผู้รับใช้พระเจ้าหลายท่านที่มีใจร้อนรนได้พากันลุกขึ้นเพื่อจะกระทำให้นิมิตนี้สำเร็จ
สิ่งที่กลายเป็นคำสามัญติดปากเราทุกคนไปแล้วก็คือคำว่า "การประชุมฟื้นฟู"
ทุกคนอยากเห็นการฟื้นฟูเกิดขึ้น เราจึงลุกขึ้นจัดการประชุมฟื้นฟู...
จัดกลุ่มอธิษฐานเพื่อกระตุ้นให้เกิดการฟื้นฟู... จัดสัมมนา
จัดประกาศกลางแจ้ง จัดรวมพลังนมัสการ ตลอดจนกิจกรรมฝ่ายวิญญาณต่างๆ
โดยความคาดหวังว่า เราจะไปแตะโดน "ปุ่มฟื้นฟู" เข้าสักวันหนึ่ง
จนการฟื้นฟูระเบิดขึ้นและลุกลามไปทั่ว...
 
นักธุรกิจคริสเตียนหลายท่านยอมทุ่มทุนไปมากมาย
เพราะอยากเห็นการฟื้นฟูเกิดขึ้น
 
สิ่งที่เกิดขึ้นอาจเป็นเพียงการประชุมที่น่าตื่นเต้น และเร้าใจ...
และคริสตจักรอาจยังคงอยู่ห่างไกลจากคำว่า "ฟื้นฟู" อีกหลายก้าว...
 
ที่น่าคิดคือ การประชุมที่จัดๆ ไปนั้นอาจต้องใช้เงินมาก
ในขณะที่ถ้าเกิดการฟื้นฟูขึ้นจริงๆ เราอาจไม่ต้องใช้เงินเลยก็ได้...
 
ผู้นำคริสตจักรหลายท่าน
ยอมทุ่มเทเรี่ยวแรงและทรัพย์สินด้วยความตั้งใจดีที่อยากเห็นการฟื้นฟูเกิดขึ้น
 
เราเฝ้าเสาะแสวงหา "นักเทศน์ฟื้นฟู" หรือทีมฟื้นฟู
เพื่อจะเชิญมาทำการฟื้นฟูในคริสตจักรหรือกลุ่ม คณะ ของเรา
 
เราได้รับการเจิมด้วยไฟ เราได้สัมผัสน้ำพุของพระเจ้า
มีคนล้มลงในฤทธิ์เดชของพระวิญญาณ มีคนหัวเราะชนิดควบคุมตัวเองไม่ได้
เพราะความปิติยินดีในพระวิญญาณ มีคนร้องไห้เพราะสำนึกผิดบาป
มีคนกลับใจใหม่เพราะเห็นฤทธิ์อัศจรรย์ของพระเจ้า...
 
ผมเคยเห็นสมาชิกจากคริสตจักรในสภาฯ
จำนวนมากโยกย้ายไปอยู่กับคริสตจักรเพนเตคอสต์หลายแห่งในเชียงใหม่
ต่อมาเมื่อมีการฟื้นฟู "การนมัสการในพระวิญญาณ"
สมาชิกจากคริสตจักรเพนเตคอสต์และสภาฯ
ก็พากันย้ายไปอยู่กับคริสตจักรคาริสเมติคต่างๆ
จนหลายคริสตจักรต้องรีบปรับตัวและ "ฟื้นฟู" แนวทางการนมัสการของตนเอง
เพื่อรักษาสมาชิกของตนไว้...
 
เพราะความร้อนรนที่ทุกคนอยากเห็น
อยากมีส่วนในการฟื้นฟูใหญ่ของพระเจ้า
แค่เราได้เห็นประกายไฟของพระเจ้าที่โน่นนิด ที่นี่หน่อย
ได้แตะละอองน้ำของพระเจ้าบ้างแบบประปราย
เราก็จะรีบร้องตะโกนออกมาด้วยความยินดีว่า "ฟื้นฟูแล้ว ฟื้นฟูแล้ว"
 
อีกประการหนึ่ง
เมื่อพระเจ้าเริ่มใช้ผู้นำบางท่านเพื่อเริ่มจุดประกายของการฟื้นฟูขึ้น
อารามดีใจเราก็รีบออกไปประชาสัมพันธ์ให้ทุกคนได้รับรู้ถึง "ความสำเร็จ"
ที่กำลังเกิดขึ้น
 
เส้นแบ่งระหว่าง "การเป็นพยานเพราะความยินดี" กับ
"การโอ้อวดถึงความสำเร็จ" นั้นบางมาก แทบจะแยกจากกันไม่ออก
 
มีแต่เจ้าตัว กับพระเจ้าเท่านั้นที่บอกได้ว่า ท่าทีลึกๆ
ในใจของเรานั้นอยู่ฝ่ายวิญญาณหรือเนื้อหนัง
 

และบางครั้งจิตใจของเราก็แยบยลและเหลี่ยมจัดจนตัวเองแยกไม่ออกเหมือนกันว่าเรากำลังอยู่ฝ่ายวิญญาณหรือเนื้อหนังกันแน่?
 
ที่จริงหลายครั้ง พวกเราหลายคนเริ่มต้นด้วยพระวิญญาณชัดๆ ....
พอมารู้ตัวอีกที การฟื้นฟูก็หยุดไปแล้ว และเรากำลังจบลงด้วยเนื้อหนัง
 
หลายคนจึงดิ้นรนสร้างอนุสาวรีย์ให้แก่ตัวเอง
และการงานนับจากนั้นต่อไปก็เป็นเพียงแค่การเฝ้าซากของการฟื้นฟูซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว
 
สรุปแล้วการฟื้นฟูที่ว่าได้เคยเกิดขึ้นในภาคเหนือแล้วหรือยัง?
หรือจะเกิดขึ้นอีกหรือเปล่า?
 

ผมเชื่อว่าพระเจ้าได้พยายามที่จะทำให้เกิดการฟื้นฟูขึ้นมาหลายครั้งแล้วในช่วงที่ผ่านมา
 

ทั้งในแง่ของการพลิกฟื้นจิตใจเหล่าคริสเตียนให้หันกลับมาสู่ความรักดั้งเดิมในพระเจ้า
และการสำแดงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าท่ามกลางผู้ที่ยังไม่เชื่อ
จนหลายคนยอมมอบถวายชีวิตให้แก่พระคริสต์
 
สำหรับทุกท่านที่ร้อนรนเพื่อพระเจ้า
พระเจ้าอาจเคยเริ่มจุดประกายการฟื้นฟูนั้นผ่านตัวของคุณมาแล้วด้วยซ้ำ
 
ยอมรับไหมว่า
ท่านเคยอธิษฐานขอให้พระเจ้าทรงใช้ท่านและคริสตจักรให้เป็นหัวหอกของการฟื้นฟู?
หรือขอให้ได้มีส่วนกับแผนการแห่งการฟื้นฟูของพระเจ้า?
 
และพระเจ้าก็คงได้เคยพยายามที่จะตอบคำอธิษฐานนั้นเพื่อท่านไปแล้ว
 
แต่กิจกรรมและท่าทีแบบเนื้อหนัง โดยเฉพาะความเย่อหยิ่ง คือสิ่งที่
"ดับ" พระวิญญาณ
 
แล้วเศเดคียาห์บุตรเคนาอะนาห์ได้เข้าใกล้และตบแก้มมีคายาห์ พูดว่า
"พระวิญญาณของพระเจ้าไปจากข้า พูดกับเจ้าได้อย่างไร?"
 
-1 พงศ์กษัตริย์ 22 ข้อ
24, 25
 

กษัตริย์อาหับได้ชักชวนเยโฮชาฟัทออกไปทำสงครามยึดดินแดนคืนจากซีเรีย
เยโฮชาฟัทรับปากแต่โดยความยำเกรงพระเจ้าจึงอยากรู้ก่อนว่าเป็นน้ำพระทัยพระเจ้าหรือไม่ที่จะออกไปทำสงครามครั้งนี้
อาหับบัญชาให้เรียกผู้เผยพระวจนะมาสี่ร้อยคนเพื่อแสวงหาน้ำพระทัยของพระเจ้า
ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าพระเจ้าสำแดงให้ออกไปรบ และจะมีชัยชนะแน่
 

มีคายาห์ผู้เผยพระวจนะถูกเรียกตัวมาในช่วงสุดท้ายเพื่อให้เปิดเผยถึงน้ำพระทัยพระเจ้า
ท่านทูลต่อกษัตริย์แห่งอิสราเอลว่า
กองทัพอิสราเอลจะพ่ายแพ้และพระองค์จะถึงแก่ชีวิต
ซึ่งทำให้อาหับไม่พอพระทัยอย่างยิ่ง เศเดคียาห์
ผู้เผยพระวจนะเทียมซึ่งถูกครอบงำด้วยวิญญาณมุสาจึงเข้ามาตบหน้ามีคายาห์
พร้อมกับตั้งคำถามว่า "พระวิญญาณของพระเจ้าไปจากข้า
พูดกับเจ้าได้อย่างไร?"
 
ประโยคนี้ มีความหมายในทำนองที่ว่า...
 
ถ้าพระเจ้าเป็นพระเจ้าจริง
พระเจ้าต้องพูดหรือทำการผ่านทางข้าเท่านั้น...
 
ถ้าพระเจ้าจะฟื้นฟูจริง
พระเจ้าจะต้องฟื้นฟูผ่านทางคริสตจักรหรือคณะของเราเท่านั้น...
 
เศเดคียาห์ มีทีมงานตั้งสี่ร้อยคน มีชื่อเสียง มีเกียรติ
มีเครดิตน่าเชื่อถือมากกว่ามีคายาห์อยู่อย่างเห็นได้ชัด

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #220: 17 เม.ย. 10, 16:20 น

ไม่มีทางลัดสู่ความศักดิ์สิทธิ์
โดย พระคุณเจ้ายอด พิมพิสาร
 
"สิ่งที่ออกจากภายในมนุษย์นั้นแหละทำให้เขามีมลทิน" (มะระโก 7:20)
 
เป็นระยะๆ เราจะได้ยินข่าวที่นักกีฬาถูกจับได้ว่าเป็นผู้ใช้ยาเสพติด
เพื่อช่วยกระตุ้นให้เขาประสบความสำเร็จ เมื่อมีข่าวเช่นนี้ออกมา
อาชีพนักกีฬาของเขาก็ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง
ความสำเร็จของการเล่นกีฬาไม่มีทางลัด
ยาเสพติดเอามาแทนความสามารถและการฝึกฝนตนเองอย่างจริงจังไม่ได้
 
ในเรื่องเกี่ยวกับชีวิตจิตก็เช่นกัน การจำศีลอดอาหาร
หรือการประกอบกิจศรัทธาในตัวของมันเอง
ไม่อาจทำให้เราเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้ ในพระวรสารวันนี้
พระเยซูเจ้าตรัสว่า การรับประทานอาหารที่ถูกต้องหรือผิด
มิได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตจิตวิญญาณของเรา มิได้เป็นเครื่องวัดว่า
บุคคลผู้นั้นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่
หากแต่ว่าเป็นที่ดลใจบุคคลนั้นต่างหาก
อาศัยการประพฤติตนตามฤทธิ์กุศลต่างๆ การหมั่นอธิษฐานภาวนา
การอ่านพระคัมภีร์ และการรับศีลศักดิ์สิทธิ์
ด้วยเดชะความช่วยเหลือจากพระเจ้าพระองค์เอง
เราจึงสามารถเริ่มกระทำตนให้เป็นผู้ติดตามพระคริสตเจ้าภายในตัวเราเอง
เราอาจต่อต้านสิ่งชั่วร้าย แต่ไม่มีทางลัด
หากเราคิดว่ามีและดำเนินชีวิตตามทางนี้ เพื่อ "บรรลุถึงสวรรค์"
เรากำลังเผชิญกับการปล่อยให้ความชั่วมัดตัวเราไว้
ปล่อยให้ตัวเราเผชิญกับความเลวทรามต่ำช้า
 
พระเยซูเจ้าทรงกล่าวถึงอาการของความชั่วสิบสองประการ ในต้นฉบับภาษากรีก
หกประการแรกเป็นกิจการที่ชั่วช้า และอีก 6 ประการเป็นความชั่วด้านศีลธรรม
เราอาจตกเป็นเหยื่อของความผิดเหล่านี้ หากพระเจ้าไม่ทรงช่วยเหลือเรา
หากเราไม่ปฏิบัติตามฤทธิ์กุศล เราอาจตกเป็นเหยื่อของสิ่งเหล่านี้ได้
พระเยซูเจ้าทรงเน้นว่า ลึกลงไปในใจของเรา เราปล่อยตัวเราให้เป็นอย่างไร
นั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
 
ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 247 วันที่ 20-26
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 หน้า 24 คอลัมน์ ข้อคิดจากพระคัมภีร์ โดย
พระคุณเจ้ายอด พิมพิสาร

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #221: 24 เม.ย. 10, 10:23 น

เมื่อเราสับสนพระเยซูทรงหาเราเสมอ
โดย กิตติวุฒิ เอี๊ยบเจริญ
 
 
ยอห์น 21:3 "ซีโมนเปโตร บอกเขาว่า 'ข้าจะไปจับปลา'
เขาทั้งหลายจึงพูดกับท่านว่า 'เราจะไปด้วย' แล้วพวกเขาก็ออกไปลงเรือ
แต่คืนนั้นเขาจับปลาไม่ได้เลย"
 
ถ้าใครได้อ่านพระคัมภีร์ในยอห์นบทที่ 21
จะพบว่าพระคัมภีร์ตอนนี้เต็มไปด้วยบทเรียนหนุนใจมากมาย
ซีโมนเปโตรซึ่งเป็นคนหนึ่งที่มีเป้าหมายอย่างชัดเจนในการติดตามพระเจ้าและได้ทำอย่างทุ่มเทมาก่อน
แต่ภายหลังการถูกจับและตรึงที่ไม้กางเขนของพระเยซูคริสต์
ซีโมนเปโตรเกิดความสับสน ไม่รู้จะเริ่มต้นใหม่อย่างไร
 
...เชื่อว่าในชีวิตของเราทั้งคนที่เชื่อพระเยซูและไม่เชื่อพระเยซู
ก็มีโอกาสที่จะสับสนแบบซีโมนเปโตรในช่วงเวลาที่ต้องมีการเริ่มต้นใหม่
 
แท้จริงก่อนเหตุการณ์ตอนนี้ เป็นเหตุการณ์หลังพระเยซูฟื้นจากความตายแล้ว
และได้ปรากฏให้สาวกได้เห็น ทั้งได้สนทนาพูดคุยกับเหล่าสาวกด้วย
ซีโมนเปโตรก็รู้ว่าขณะนั้นพระเยซูคริสต์ได้ฟื้นคืนพระชมน์แล้วและดำเนินอยู่ที่ใดที่หนึ่งที่ไม่ได้ห่างไกลเขาเท่าไร
แต่เขากลับรู้สึกสับสนและวุ่นวายใจไม่รู้ว่าจะทำสิ่งใดดี
หรือจะเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไร
ซีโมนเปโตรได้เอาชีวิตแห่งอนาคตไปผูกไว้กับอดีต
และยังยึดกับสิ่งเก่าหรือรูปแบบชีวิตเก่าของตนเอง
ไม่สามารถลุกขึ้นมาดำเนินไปตามแผนงานใหม่ในอนาคตใหม่ได้
 
การยึดกับรูปแบบความเคยชินเก่าของซีโมนเปโตรทำให้เขาสับสน
สุดท้ายเขาได้ตัดสินใจใช้ชีวิตแบบเก่า
คือกลับไปเป็นชาวประมงที่เขาเองเป็นผู้ชำนาญ
เป็นสิ่งที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของเขา
เป็นการพึ่งพาความรู้และความสามารถของตนเองแบบหนึ่ง
แต่ความพยายามของเขากลับล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า
ในคืนนั้นเขาจับปลาไม่ได้เลย
 
ถ้าเราอ่านพระคัมภีร์ข้อถัดไปเราจะพบว่าพระเยซูได้สำแดงพระองค์เองให้เขาพบและแนะนำการจับปลาให้แก่เปโตรและสามารถจับปลาได้จำนวนมากจนเต็มอวน
มีคำถามที่น่าคิดและอยากชวนให้เราคิดคือ
พระเยซูได้เข้ามาอวยพรแก่เปโตรให้จับปลาได้มากนั้นเป็นน้ำพระทัยพระเจ้าในการให้เปโตรเป็นชาวประมงต่อไปหรือไม่?
 
ยอห์น 21:7 "สาวกคนที่พระเยซูทรงรักบอกเปโตรว่า 'เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า'
เมื่อเปโตรได้ยินว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า
เขาก็หยิบเสื้อมาสวมเพราะตัวเปล่าอยู่แล้วก็กระโดดลงทะเล"
 
ผมเชื่อว่าพระเยซูรู้จักเปโตรดี
พระองค์ได้ทรงสำแดงพระองค์เองในสิ่งที่พระองค์ได้ทรงเคยสำแดงแก่เปโตรมาแล้วในลูกาบทที่
5 คือการแนะนำเปโตรในการจับปลาหลังจากที่เปโตรล้มเหลว
และเมื่อเปโตรจำพระเยซูได้
เขาไม่สนใจปลาจำนวนมากที่เขาได้พยายามหามาตลอดคืน
เขากลับละทิ้งไปอย่างไม่เสียดาย สิ่งที่เขาทำคือกระโดดลงทะเล
ว่ายน้ำกลับไปหาพระเยซูด้วยใจกระตือรือร้น เพื่อไปรับน้ำพระทัยใหม่
ไปรับอนาคตใหม่ ความสับสนที่เปโตรมีนั้นหายไป
ความสับสนที่เปโตรมีอยู่ในใจว่าพระเยซูยังคงมองเขาเหมือนเดิมหรือไม่
พระองค์ยังคงตำหนิการที่เปโตรได้ปฏิเสธพระองค์ถึง 3 ครั้งหรือไม่
พระเยซูจะยังทรงใช้เขาในการปรนนิบัติพระองค์หรือไม่
สิ่งเหล่านี้ที่ได้วนเวียนอยู่ในความคิดของเปโตรนั้นได้หายไปแล้ว
 
เมื่อเราสับสน เมื่อเราต้องเริ่มต้นใหม่
อาจเพราะความผิดพลาดของเราทำให้เราต้องเริ่มต้นใหม่
หรืออาจจะจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวเราทำให้เราต้องเริ่มต้นใหม่
เราต้องไม่ปล่อยให้ความรู้สึกสับสนจากเหตุการณ์ต่างๆในอดีตมาเป็นตัวชี้อนาคตของเรา
อย่าให้เรายึดความรู้สึกของเรา (เพราะความรู้สึกของเราจะคอยหลอกลวงเรา)
แต่ให้เรายึดความจริงของพระเจ้า พระเยซูรักเราและจะไม่ทอดทิ้งเรา
และเมื่อเราแสวงหาพระองค์เราจะพบพระองค์ และพระองค์จะนำทางเรา
 
เหมือนอย่างที่ในเวลาต่อมาเปโตรได้เขียนข้อความไว้ในพระคัมภีร์ 1 เปโตร
5:7 "จงละความกระวนกระวายของท่านไว้กับพระองค์
เพราะว่าพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย"
 
บทความจาก www.gracezone.org
 
ที่มา : นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 248 วันที่ 27
กุมภาพันธ์ - 5 มีนาคม พ.ศ. 2553 หน้า 25 คอลัมน์ พระวจนธรรม โดย
กิตติวุฒิ เอี๊ยบเจริญ

 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #222: 30 เม.ย. 10, 13:11 น

 
Date: Mon, 21 Dec 2009 15:21:17 +0700
From: baki777@thaimail.com
To: baki777***
Subject: "สองมาตรฐาน" ของ "พระเจ้า" กับ "ประเทศไทย"!

"สองมาตรฐาน" ของ "พระเจ้า" กับ "ประเทศไทย"!
 
โดย ชัชวาลย์ ชาติสุทธิชัย
 
8 ธันวาคม 2552 13:56 น.
 
 
ผมไม่รู้ว่า "พระเจ้า" มีจริงหรือไม่? "พระเจ้า" ทรงมีกี่องค์? "พระเจ้า"
ที่รับผิดชอบประเทศไทยอยู่ที่ไหนในโลกใบนี้?
 
แต่วันนี้..ผมเขียนจดหมายส่วนตัวถึง "พระเจ้า" เพื่อแสดงความไม่
"แฮปปี้" อย่างรุนแรงที่พระองค์ทรงมี "สองมาตรฐาน"
กับคนไทยและประเทศไทยครับ
 
"พระเจ้า" ทรงรู้ใช่ไหมว่า คนไทยส่วนใหญ่รักชาติ ที่สำคัญรัก
"ในหลวง" และ"(ขออภัยค่ะ! คำนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบ)" ด้วย!
 
พระเจ้าครับ..แล้วท่านดันให้ ทักษิณ ชินวัตร
มาเกิดบนแผ่นดินไทยทำไม?
 
หากทักษิณ ชินวัตร รักชาติ-รักสถาบันสูงสุด
เหมือนคนไทยส่วนใหญ่บนแผ่นดินนี้ เขาจะต้องไม่ทำในสิ่งที่เขาทำ
ทั้งในอดีตและปัจจุบันอย่างแน่นอน!
 
โอ.."พระเจ้า" ครับ นั่นเป็นข้อสรุปตบท้าย
ของความเห็นวงสนทนาทางการเมือง ซึ่งมีผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งท่านผู้หญิง
คุณหญิง อดีตนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ทหาร ตำรวจ
ข้าราชการระดับบิ๊กเบิ้มมากมายหลายคน ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ ้านใครบ้านมัน
 
แถมคนเหล่านี้มีความเห็นตรงกันว่า "พระเจ้า" ไม่ยุติธรรมและมี
"สองมาตรฐาน" ครับ!
 
"พระเจ้า" ก็รู้นี่นาว่า มหาเศรษฐีทักษิณเป็นคนละโมบโลภมาก
ในอำนาจทางการเมือง และผลประโยชน์ทั้งทางตรงทางอ้อม
ในขณะเดียวกันก็ต้องยอมรับว่า ชีวิตมนุษย์ที่โชคดีอย่างทักษิณนั้น
มีน้อยมากในโลกกลมๆ ใบนี้!
 
ดูสิ..ทักษิณที่ไม่ประสบความสำเร็จจากอาชีพตำรวจ
ก้าวเข้าสู่ชีวิตนักธุรกิจเล็กๆที่ลุ่มๆ ดอนๆ
ก่อนจะกลายมาเป็นมหาเศรษฐีหมื่นล้านในชั่วครึ่งชีวิต
และเลื่อนชั้นเป็นอภิมหาเศรษฐีหลายแสนล้านบาทใน 4-5 ปี
หลังจากเขาได้เป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย!
 
พระเจ้าครับ..ท่านนั่นแหละทราบดีว่า
มหาเศรษฐีทักษิณรวยระเบิดเถิดเทิงได้
เพราะคอร์รัปชันโกงชาติหรือทำมาหากินอย่างสุจริต?
 
"พระเจ้า" เปิดโอกาสให้ทักษิณ
ได้พบนาทีทองของชีวิตบนเส้นทางสองแพร่ง แพร่งหนึ่ง..จะเป็นวีรชนของปวงชน
หรือเดินบนแพร่งที่สอง..เป็นทุรชนคนชั่วของชาติไทย
 
ทางสองแพร่งนี้..ไม่มี "พระเจ้า"
และมนุษย์หน้าไหนบังคับทักษิณให้เดิน
หากแต่ ทักษิณต้องตัดสินใจด้วยตนเองว่า..จะเดินไปบนเส้นทางใด..จริงไหม?
 
ทางแห่งวีรบุรุษของปวงชนคนไทยสำหรับทักษิณนั้น
ไม่มีความยากเย็นแสนเข็ญอะไรเลยสักนิด
เพราะทักษิณก่อนเป็นและวันที่เป็นนายกรัฐมนตรีไทยนั้น
ทักษิณมีเงินทองล้นฟ้าใช้กี่ชาติก็ไม่มีวันหมด
แถมทักษิณยังมีประชาชนสนับสนุนหนุนหลังเต็มที่
ทักษิณได้อำนาจที่ประชาชนมอบให้ตามกฎหมายอย่างเบ็ดเสร็จ
 
ชีวิตทักษิณวันนั้น..วันที่เขายิ่งใหญ่
เขาไม่ควรที่จะต้องการอะไรอีกแล้ว นอกจากต้องทดแทนบุญคุณชาติ-
สถาบันสูงสุด-ประชาชนคนไทย ที่ต่อสู้ปกป้องผืนดินไทยมาแต่โบราณกาล
ทักษิณมีแต่ต้องทุ่มใจทำงานเพื่อชาติ-เพื่อประชาชน-
เพื่อสร้างคุณงามความดี ให้กับชีวิตของเขาและวงศ์ตระกูล "ชินวัตร"
สถานเดียว
 
"พระเจ้า" ให้โอกาสมนุษย์อย่าง "ทักษิณ" มากเหลือเกิน
มากจนเกินความพอดี-พอเหมาะ-พอควร มากจนมนุษย์มากมายในโลกอิจฉาคนชื่อ
"ทักษิณ" เลยหละ
 
มนุษย์บางคนจึงอดรนทนไม่ไหว ถึงกับตำหนิ "พระเจ้า" อย่างรุนแรงว่า
พระองค์ทรงทำให้เกิดและมี "สองมาตรฐาน"
ในการให้โอกาสกับมนุษยชาติโดยไร้คว ามเท่าเทียม พูดตรงๆ มีมนุษย์บางคนว่า
"พระเจ้า" ไม่ยุติธรรมแล้วนะครับ
 
ก็แหม..มีอย่างที่ไหน..มนุษย์ดีๆ มากมายในประเทศไทยนี่แหละ
ชีวิตต้องผจญความยากจนข้นแค้นแสนสาหัส ต้องอดๆ อยากๆ
จนมนุษย์วัยเยาว์บางคนถึงกับต้องอดตายคาอ้อมอกแม่
ซึ่งร้องไห้กับการจากไปของลูกน้อย จนน้ำตาไหลหลั่งดั่งสายเลือด
 
แต่มนุษย์ดีๆ ที่ยากจนเหล่านั้น กลับทุ่มเททำแต่ความดีให้กับสังคม
ให้กับชาติและสถาบันสูงสุดในประเทศไทย ที่พวกเขาก่อเกิด-เติบโต-
ได้ทำมาหากินเลี้ยงชีพ แถมตายยังได้กลบฝังใต้ผืนดินนี้อีกต่างหาก
 
"พระเจ้า" ท่านเห็นไหม..มนุษย์มากมายในประเทศไทย นิสัย-สันดาน-
แทบทุกอย่างดีกว่าทักษิณอย่างเทียบกันไม่ติด แต่ "พระเจ้า" กลับไม่แยแส-
ไม่ให้โอกาสร่ำรวย เพื่อพวกเขาจะได้อยู่อย่างสุขสบายบ้าง
ที่สำคัญเงินทองในกำมือของเหล่าคนดีนั้น มักจะถูกใช้ไปกับการสร้างคนดี-
สร้างสังคมให้น่าอยู่ และร่วมกันสร้างชาติ ศาสน์
กษัตริย์ให้มั่นคงอย่างยั่งยืนตลอดไป
 
ในขณะที่ทักษิณได้เงินทองมากจนล้นฟ้า ได้โอกาสเป็นนายกรัฐมนตรี
ได้โอกาสที่จะทำดีมากเหลือเก ิน..มากจนเกินความพอดี..แล้วเป็นไงล่ะ
"พระเจ้า"?
 
ทักษิณ-ก้าวจากการเป็นมหาเศรษฐีเข้าสู่เวทีทางการเมือง
ด้วยวิธีซื้อทุกอย่างที่จะทำให้เขาได้เรียนลัด-รวยลัด
บนเก้าอี้แห่งอำนาจทางการเมือง จนทักษิณได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้ง ได้
ส.ส.เข้าสภาฯ มากเป็นประวัติการณ์
ได้เป็นนายกรัฐมนตรีที่ผู้คนชื่นชอบมากที่สุดคนหนึ่งในชาติไทย
 
"พระเจ้า" ก็รู้ถึงธาตุแท้นี่นาว่า
ทักษิณนั้นแสร้งทำดีโดยไร้ความจริงใจ
ทักษิณใช้เงินภาษีที่รัฐเก็บจากประชาชนมาหาเสียงด้วยโครงการประชานิยม
ชนิดลด-แลก-แจก-แถมให้กับประชาชนคนไทยอย่างไม่อั้น
ทักษิณเก่งในการใช้เล่ห์เพทุบายหลอกลวงประชาชน
ให้มาหลงรักและสนับสนุนตนและพวกพ้อง
ด้วยอามิสสินจ้างและผลประโยชน์นานาประการแบบผิวเผิน
 
ต่อข้าราชการของพระบาทสมเด็จ(ขออภัยค่ะ! คำนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบ)
ทักษิณได้ใช้อำนาจทางการเมืองเปลี่ยนเป็นพนักงานของรัฐ แถมข่มขู่-คุกคาม-
โยกย้ายหรือปลดออกจากราชการ หากข้าราชการคนใดเห็นต่าง
หรือไม่ยอมรับใช้การกระทำกรรมชั่วของตนและพวกพ้อง
 
ในขณะเดียวกัน..ก็เลื่อนตำแหน่งให้ข้าราชการบางคน
ที่หนุนหลังหรือรับใช้ตนกับพวกพ้องอย่างเต็มที่
ถึงกับข้าราชการชั่วบางคนได้รับการสถาปนาให้เป็นถึงเสนาบดีฯ
ของรัฐบาลทักษิณอย่างโจ่งแจ้งโจ๋งครึ่ม
 
ที่สำคัญ..ทักษิณคนที่ "พระเจ้า" มอบโอกาสทองให้มากมายนั่นแหละ
ยังทำร้ายหัวใจคนไทยทั้งชาติอย่างรุนแรง
ด้วยการขยิบตาปล่อยให้เกิดขบวนการทำลายสถาบันสูงสุด
ด้วยเป้าประสงค์ที่ตรงกัน
ตรงกับฝ่ายอดีตคอมมิวนิสต์ที่สนิทสนมและทำงานกับทักษิณ
ซึ่งต้องการทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ให้หมดสิ้นไปจากชาติไทย
 
ส่วนผู้ครองอำนาจรัฐ "หน้าเหลี่ยม" ยุคนั้น
ก็พออกพอใจที่สถาบันสูงสุดอ่อนแอหรือโค่นล้มลง
พวกนักการเมืองระบอบทุนนิยมสามานย์
ก็จะได้โกงกินชาติและบริหารอำนาจรัฐได้อย่างเต็มที่
รวมทั้งจะได้เป็นใหญ่เป็นหนึ่งในผืนแผ่นดินไทยแทนไงล่ะครับ
 
แน่นอน "พระเจ้า" ครับ..เรื่องทักษิณคอร์รัปชันโกงกินบ้านเมือง
และทำร้ายทำลายสถาบันสูงสุดนั้น
เป็นหน้าที่ของคนไทยทุกคนที่ต้องต่อสู้กับทักษิณและพวกพ้อง
และพวกเราคนไทยก็ขอบอกกับพระเจ้าให้ทรงทราบไว้ ณ ที่นี้เลยว่า
 
คนไทยที่รักชาติ-รักในหลวง-พร ะราชินี
จะต่อสู้กับทักษิณและพวกพ้องอย่างถึงที่สุด แต่ "พระเจ้า"
ครับ..ท่านก็ต้องรับผิดชอบ และต้องรับผิดชอบเป็นหลักด้วยซ้ำไป
 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #223: 1 พ.ค. 10, 11:46 น

 
ผมขอเสนอให้พิจารณาสองประเด็นครับ
 
||| ประเด็นแรก เกี่ยวกับการแยกแยะวิถีของการเมืองกับวิถีของจิตวิญญาณ
|||
 
แม้ว่าในกรณีของการเมืองผมจะ "ไม่ชอบ" ท่านอดีตนายกทักษิน
แต่ก็เชื่อว่ามีคริสเตียนหลายท่านยังคง "ชื่นชอบ"
ลองคิดดู ถ้าพระเจ้าเห็นด้วยกับความคิดของคุณชัชวาลย์
กลุ่มคริสเตียนคงวุ่นวายน่าดูครับ.. แต่ไม่มีหรอกครับ
เพราะในพระคัมภีร์มีคำสอนให้เคารพกฎของบ้านเมืองด้วย
คุณชัชวาลย์สามารถเข้าไปค้นคว้าได้ครับ
ตัวอย่างเช่น ในหนังสือมัธธิวบทที่ 17, หนังสือโรมบทที่ 13 เป็นต้น
 
||| ประเด็นที่สอง เกี่ยวกับพระลักษณะของพระเจ้าและอิสระของมนุษย์
(สำหรับน้องๆคริสเตียน) |||
 
ผมเชื่อว่าพระเจ้าให้ "อิสระแก่มนุษย์ในการเลือก" และ
"รับผลจากการเลือกนั้น" ตัวอย่างเช่น
1. การที่อาดัม-อีพมีอิสระที่จะเลือกทานผลไม้แห่งชีวิต
2. การที่อิสราเอลมีอิสระที่จะเลือกซาอูลเป็นกษัตริย์
3. การที่ดาวิดหรือโยเซฟกว่าจะได้เป็นกษัตริย์
 
คำถามที่ผมคิดว่าควรจะพิจจารณาคือ
1. ความสัมพันธ์ของสามีกับภรรยากับพระเจ้าดีแล้วหรือยัง
เขาถึงเลือกที่จะฟังงู ?
2. อิสราเอลรู้จักซาอูลดีแล้วหรือถึงเลือกซาอูล ?
3.1 ทำไม (ท่าที) เดวิดตัดสินใจไม่ประหารซาอูลถึง 3 ครั้ง ?
3.2 ท่าทีโยเซฟในการรับความผิด ในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ?
 
สุดท้ายผมขอให้พิจารณาอีกครั้งนะครับ
ใครกันแน่เป็นผู้กำหนดกำหนดสองมาตรฐานนี้
อย่าอ้างพระเจ้าเลยครับ ผู้เชื่อใหม่จะสับสนกันเปล่าๆ
 
 
พระเจ้าอวยพระพร... / ชินราช เชาว์พัฒนา
 
 
----------------------------------------------------------

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : *ชีวิต + ความจริง + ความรัก = คืออะไร?*
        ความคิดเห็นที่ #224: 14 พ.ค. 10, 11:31 น

พระราชดำรัสพระเจ้าอยู่หัวในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 82 พรรษา

"ความสุข  ความสวัสดีของข้าพเจ้าจะเกิดขึ้นได้  ก็ด้วยบ้านเมืองของเรามีความเจริญ  มั่นคงเป็นปกติสุข  ความเจริญมั่นคงทั้งนั้นจะสำเร็จผลเป็นจริงไปได้ก็ด้วยทุกคน  ทุกฝ่ายในชาติ  มุ่งที่จะปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เต็มกำลัง  ด้วยสติ  รู้ตัวด้วยปัญญา  รู้ผิดและด้วยความสุจริต  จริงใจ  โดยเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมยิ่งกว่าส่วนอื่น"


--------------------------------------------------------------------------------

Tags:

หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8
ตอบ
ชื่อ:
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา


[เพิ่มเติม]
ขอความร่วมมือท่านสมาชิก และผู้ใช้บริการเว็บบอร์ด
ห้ามมิให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ทั้งเนื้อหาและภาพของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ: พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
:  
ทางสนุก! จะทำการตรวจสอบ
และขออนุญาตไม่แสดงข้อความ
ที่ไม่เหมาะสม ข้อความที่
ก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่
สถาบันชาติ ศาสนา
พระมหากษัตริย์ รวมถึงข้อความที่
เข้าข่ายหลอกลวง การเผยแพร่
ภาพลามกอนาจาร หรือข้อความ
ใดๆ ที่ทำให้ผู้อื่นได้รับความ
เสียหาย บนกระทู้นี้