หน้า : 1  พิมพ์หน้านี้ - Eat Pray love - ไร้แก่นสาร - ตามหาความสุขเนี่ย ต้องเดินทางค่อนโลกเชียวเหรอ ?

เว็บบอร์ด webboard บอร์ด forum ฟอรั่ม กระดานข่าว กระดานสนทนา สนทนา กระทู้ ความคิดเห็น

หมวดหมู่ => วิจารณ์หนัง => ข้อความที่เริ่มโดย: pandagroup ที่ 1 เม.ย. 11, 13:55 น

Eat Pray love - ไร้แก่นสาร - ตามหาความสุขเนี่ย ต้องเดินทางค่อนโลกเชียวเหรอ ?


กระทู้: Eat Pray love - ไร้แก่นสาร - ตามหาความสุขเนี่ย ต้องเดินทางค่อนโลกเชียวเหรอ ?
เริ่มกระทู้โดย: pandagroup ที่ 1 เม.ย. 11, 13:55 น
Eat Pray Love ( อิ่ม / มนต์ / รัก ) .... 2 ดาวครึ่ง

.................................ชอบชื่อหนังไทยเรื่องนี้นะครับ ตั้งได้ดีมากเลย แล้วเนื้อหาโทนหนังรวมถึงทีมดารานักแสดงก็เชิญชวนให้ดูมากๆ จริงๆกะดูตั้งแต่ตอนฉายโรงแล้ว แต่รอบฉาย เวลาชมไม่ค่อยสะดวกก็เลยพลาดไป แผ่นออกก็เลยหยิบมาดู มีให้เลือกสองเวอร์ชั่นด้วย ระหว่างอันฉายโรงกับ Director's Cut ที่ยาวเพิ่มขึ้นมาอีก แน่นอนว่าผมเลือกชมเวอร์ชั่นผู้กำกับตัดต่อเองสิครับ จะได้ดูกันเต็มอิ่ม แต่ก็อืดลูกกะตาไปเหมือนกันครับ หนังเรื่องนี้ถ้าเป็นนิยายก็คงจะน่าอ่าน เพราะเหมาะกับการอ่านขณะวันหยุดท่องเที่ยวพักผ่อนไกลๆโดยเฉพาะต่างประเทศอย่างยิ่ง แต่พอเป็นหนังผมว่ามันยังขาดๆเกินๆอยู่พอสมควรครับ !! ดูไปแล้วก็น่าขันนะครับ กับความตื้นเขิน ไร้สาระ และบ๊องตื้นของพวกฝรั่งตะวันตก ที่ใครๆบางคนอาจจะยกย่องประดุจเทวดา แต่ถ้าดูพฤติกรรมของพวกนี้หลายต่อหลายคน ก็ไม่ต่างจากกบในกะลา แค่เงื่อนปมเล็กๆง่ายๆ ก็แก้ออกเองไม่ได้ ต้องวิ่งไปหาคนโน้นคนนี้ช่วยแก้ไขให้ บางทีต้องลองผิดลองถูกกันอยู่หลายปีกว่าจะแก้ปัญหาที่ถ้าพวกเรามองดูจากข้างนอกก็อาจจะบอกว่า ไม่เห็นจะมีอะไรวุ่นวายเลยสักนิด ทำไมต้องทำตัวเองให้วุ่นวาย ลำบากซะขนาดนั้น ? แต่ถ้าหากว่าไม่คิดมากอะไร รับได้กับความเพ้อฝันของสาววัย 40 พร้อมใจเปิดรับสิ่งใหม่ๆ หนังเรื่องนี้ก็น่าจะสร้างความบันเทิงให้ท่านได้พอควร

.................................นางเอก จูเลีย โรเบิร์ต เป็นสาววัย 40 ที่รู้สึกไม่พอใจกับชีวิตคู่ของตัวเอง ก็เลยลุกขึ้นมาประกาศหย่าสามี จากนั้นก็พาตัวเองไปขลุกอยู่กับความสัมพันธ์ครั้งใหม่กับหนุ่มน้อยวัยเอ๊าะ ( เจมส์ ฟรังโก้ หล่อมากก ) แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด เฮิร์ทจัด ไม่รู้ทำไงกับชีวิต ก็เลยขายทุกอย่างซะ ว่าแล้วก็เดินทางไปค้นหาความสุขตามความฝันของตัวเองในต่างประเทศ ทำเหมือนกับเป็นวัยรุ่นเอ๊าะๆยังไงยังงั้นเลยครับ นึกถึงหนัง เซคส์อินเดอะซิตี้ 2 นะครับ ประมาณนั้นแหละ ว่าไปแล้วก็ดีนะครับ สาววัย 4 - 50 ก็สามารถเริ่มต้นใหม่ได้ เป็นหนังที่มองโลกในแง่ดีอย่างเหลือแสน ? ใหนๆก็เลือกไปต่างแดนแล้ว ชีก็เลยขอเลือกให้มีความสุขหลายๆทางเลย เริ่มจากการกิน โดยไปเที่ยวประเทศอิตาลี่ 4 เดือน จากนั้นก็ไปตามหาความสงบ สวดอ้อนวอนขอพระเจ้าที่อินเดียอีก 4 เดือน แล้วค่อยกลับไปจุดหมายปลายทางที่เธอตั้งใจไว้คือ บาหลี อินโดนีเซีย ( ทำไมไม่มีเมืองไทยหว่า ) ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ ทุกที่ๆเธอไปเจอแต่คนดีๆ เจอแต่มิตรภาพดีๆ ได้รู้จักคนแปลกๆใหม่ๆอย่างง่ายดาย ทุกคนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ โอ้ว แม่เจ้า อะไรจะโชคดีขนาดนั้นนะเนี่ย ? แม้จะเป็นต่างถิ่นต่างภาษา แต่เธอก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ ถึงขนาดฟังพูดตามเจ้าของภาษาได้ภายในไม่กี่เดือนราวกับมีแฟนเป็นชาวชาตินั้นๆ ประทานโทษนะครับ อิตาเลียนน่ะผมเรียนมาเป็นปี ยังพูดฟังได้ไม่ขนาดเธอเลย แล้วแถมคนอิตาเลียน หรือคนพื้นเมือง ไม่ว่าอินโด หรืออินเดียในหนัง ที่สื่อสารกับนางเอกเป็นภาษาอังกฤษได้เป๊ะๆ แหม๋ มีแต่ในหนังฮอลลีวู๊ดเท่านั้นแหละครับ

.................................หนังถ่ายสวยดีครับ นางเอกผมสว่างตลอด หน้าไบร๊ท์ตลอด วิวโลเกชั่นต่างๆไม่ว่าที่อิตาลี อินเดีย บาหลี ดูดี สวยงามเกินจริงตลอด ภาพที่ออกมาเหมือนผ่านการเซ็ทอย่างสวยเว่อร์เกินจริง เหมือนนางเอกไปเดินในโลเกชั่นถ่ายหนังมากกว่าไปเที่ยวสถานที่นั้นๆจริงๆ ถ้ามองโลกอย่างคนที่ไม่ค่อยผ่านอะไรมา ก็คงต้องบอกว่าเป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ถ้าเห็นโลกมาบ้างแล้วไซร้ก็คงไม่แคล้วมองว่านี่คือหนังลวงโลกขนานแท้ ? จริงๆประเด็นที่หนังพยายามนำเสนอและจับต้อง ถือว่าเป็นประเด็นที่น่าสนใจ การตามหาความสุข ผ่านมุมมองของตะวันตก ในโลกตะวันออก ถ้าเล่าให้ดี ก็กลายเป็นหนังชั้นเลิศได้ แต่ถ้าเล่าไม่ดี ก้ำกึ่งก็จะออกมาเช่นนี้ นอกจากเหมือนได้เที่ยวผ่านการดูหนังเรื่องนี้ อีกจุดที่ถือว่าทำได้เด่นก็คือการประกบกันระหว่างนางเอกจูเลีย กับพระเอกฝีมือดีหลายคน อย่าง บิลลี่ ครูดัพ และที่สำคัญ ประกบสองนำชายที่ชิงออสการ์ปีนี้ อย่าง เจมส์ ฟรังโก และ ฮาร์เวีย บาร์เดม ในบทที่ค่อนข้างสบายๆ เรื่องบางเรื่องถ้ามองให้ง่ายมันก็ง่าย ถ้ามองให้ยากมันก็ยาก อย่างเช่นนางเอกเรื่องนี้พยายามมอง ความสุขต้องวิ่งเต้นไปหาซะตั้งไกล ถ้าตั้งสติดีๆ ทบทวนชีวิตตัวเองดีๆ ไม่จำเป็นต้องไปผลาญเงินมากมายต่างแดน ไม่จำเป็นต้องวิ่งเต้นหาความสุข บางทีมันก็อยู่ใกล้ๆตัว แค่เปลี่ยนวิธีคิด เปลี่ยนมุมมองของตัวเองมันก็สุขใจได้แล้ว แต่เธอรวยล้นฟ้าคงไม่เดือดร้อน ต้องเดินทางแสนไกลค่อนโลกกว่าจะค้นพบสิ่งที่เธอต้องการ ขณะที่ผมนั้น แค่ขี่รถจากบ้านไม่ถึงสิบนาที ไปปฏิบัติธรรมที่วัดปลายนา เจริญจิต เจริญสมาธิ แค่นั้นก็พบความสุขได้แล้ว ไม่ต้องถ่อไปถึงใหนต่อใหน มีใครอีกหลายคนที่ทุกข์กว่าเรามากมาย ลำบากกว่าเรามากมาย ไม่เห็นเค้าจะเป็นจะตายเหมือนนางเอก .. อย่างว่าแหละครับ คนเรามักจะมองคนอื่นที่มีความสุขมาก จนลืมมองว่าใครอีกมากมายที่ทุกข์ยากกว่าเราเยอะ

ผู้เขียน

http://www.pandagroup.pantown.com/ (http://www.pandagroup.pantown.com/)

(http://c1.isanook.com/wb/0/di/no-image300x300.jpg)


กระทู้: Eat Pray love - ไร้แก่นสาร - ตามหาความสุขเนี่ย ต้องเดินทางค่อนโลกเชียวเหรอ ?
เริ่มกระทู้โดย: tendama ที่ 8 มิ.ย. 11, 13:23 น
แจ่ม


กระทู้: Eat Pray love - ไร้แก่นสาร - ตามหาความสุขเนี่ย ต้องเดินทางค่อนโลกเชียวเหรอ ?
เริ่มกระทู้โดย: tendama ที่ 8 มิ.ย. 11, 13:24 น
โอเคเลยนะเนี่ย


กระทู้: Eat Pray love - ไร้แก่นสาร - ตามหาความสุขเนี่ย ต้องเดินทางค่อนโลกเชียวเหรอ ?
เริ่มกระทู้โดย: tendama ที่ 9 มิ.ย. 11, 13:44 น
ยังไงถ้าไม่ดีหรือดีคนดูจะตัดสินได้นะ